I'm comming back

Verslag van de voorbije 2 weken is mondeling beschikbaar vanaf 26mei.
Ikzelf ben dan terug op Belgische bodem vanaf 7u 's morgens

Gegroet :)

moet er nog regen zijn?

Voila! Hier ben ik weer na 3 dagen absoluut niets nuttig doen in Pattaya..
Buiten het elementaire shoppen (kleren) heb ik werkelijk niet veel gedaan...
En dit mag trouwens een hint zijn voor al jullie toeristjes die deze blog volgen...
Regenseizoen in Thailand: Phuket..elke dag regen... Pattaya...ge zweet de ***** van uw lijf en ge ziet ginne klop regen...
u make the choice...onaangenaam warm tov aangenaam warm, maar nat.

Ik ben nu nog maar enen dag terug, en ik ben al op bezoek mogen gaan bij 6 klanten...ale ja...op bezoek gaan is een groot woord, geen enkele van de 6 is er opgedaagd..hoe schandalig is da ni
Ik weet heus wel betere manieren om mijn broek te verslijten hoor..dit...dit...was geen optie.

's avonds ben ik dan met mijn receptionistes van Diamond Cliff, Yuki en Katie en nog een thaise, Koreaans gaan eten. Dit was eigenlijk het vervolg van onze internationale toer.
Eerst Belgisch, nu Koreaans, next on the list, Japans.. :)
Ach ja, ik moest het ooit eens testen hé.. het was wel lekker, maar toch niet geheel mijn ding... geeft mij maar stoofvlees met frieten.

Ale, nog 2weken en 3 dagen en ik ben terug, ben eens benieuwd wat er allemaal veranderd is tijdens mijn 'verdwijning' van belgische bodem

Rare kwieten gatverdamme!

Woensdag was redelijk rustig, het enige voordeel dat ik uit deze dag gehaald heb, is het feit dat ik nu weet hoeveel een treinticket van brussel naar parijs kost met de thalys...

Donderdag kon ik dan lekker uitslapen en genieten van deze heerlijke dag die me restte om mijn eindwerk af te maken. En ik kan jullie toch wel met enige trotsheid melden dat ik het afgekregen heb, binnen de gestelde termijn!

Vrijdag mochten we terug menskes gaan uitwuiven, en als mijn berekeningen juist waren, gingen onze mooie dames terug naar huis.
Het geluk bleek aan mijne kant te staan, want inderdaad, ze vertrokken terug...Ons kimmeke Engelbosch, alizee'ke poulicek, en noem maar op, ze gingen naar huis, en ik heb er ff mee kunne praten olé olé.. ik ben te weten gekomen dat ze hier waren voor de P-magazine badpakkenspecial van deze zomer...zodus, iedereen kopen diene handel, der staan foto's van Thailand in!

En zoals elke Rep, moet ik hier om de 3 maand wel ne visarun doen.. Ik ben dus vertrokken voor Myanmar.. Ontbijten in Thailand, Lunch in Myanmar, Dineren in Thailand...altijd gezellig..uiteindelijk ben ik enkel naar Myanmar gegaan om op de slotmachines te spelen, en te gaan eten..

Vanaf deze morgend is er trouwens de laatste ambetante klant terug vertrokken...maar ge kunt het weeral raden zeker? ik heb er ne nieve!!!

Echt elke keer een ander excuus om van hotel te veranderen...Eerste belde hij mij op, en zei hij dat de ijskast en de airco veel lawaai maakte...(ne normale mens verandert dan van kamer mor soit)..Ik moest dus laten berekenen hoeveel het kostte voor het andere hotel...
Na 10minuten ofzo heeft hij naar men collega Lander gebeld om identiek hetzelfde te vragen, maar ditmaal was het excuus dat hij allergisch was voor het hout...(jawadde)...
We hebben hem allebei gezegd dat hij geduld moest hebben en dat we die prijzen niet direct gingen hebben...

Tegen 19u belde hij me weer op en zei ie dat hij gepakt en gezakt aan de receptie stond, en hij vroeg me wat hij nu moest doen... Ik heb hem vriendelijk terug naar zijn kamer gestuurd.
Achteraf kwam ik dan te weten dat hij eerst Lander had gebeld om dit te vragen, en daarna mij...
Overdag had hij blijkbaar ook nog eens naar Best Tours in België gebeld om te zeggen dat de kamer stonk, en dat hij daarom wilde veranderen van hotel, en dat wij (ik en lander denk ik?) hem hadden gezegd dat ie reeds moest uitchecken...
rare jongens toch, die toeristen...

Morgen vertrek ik voor 3 dagen Pattaya, en daarna horen jullie me weer

gegroet

Back...from outerspace

Wel beste ploppertje, hier ben ik weer na enkele dagen afwezigheid!
Ik moet me excuseren voor het feit dat ik jullie wat verwaarloosd heb, maar ik was redelijk druk in de weer met mijn eindwerk, dat (liefst voor) 3mei af moest zijn.

Die zorg kan ik ondertussen reeds achter mij laten, helaas ligt de volgende uitdaging al op mij te wachten...ik heb mijn examenrooster voor juni gekregen 2 en 4 juni mag ik aan den bak voor 2 vakken die ik nog van vorig jaar meezeul...

In elk geval..ik kan da!...of ik zou da moete kunnen ;)

De voorbije dagen hebben we hier helaas niet veel speciaals beleefd..het laagseizoen heeft zijn aanvang genomen, en de charters zijn van 2 per week, naar 1 gegaan... dit heeft toch enigzins een positieve betekenis... minder fransoosjes!!!
Als ze mij dan nog volledig met rust zouden laten, dan zou ik al helemaal gelukkig zijn.

Eergistere bijvoorbeeld, ging ik eten in den Diamond Cliff...en ze vierden het 20-jarig bestaan van het hotel...ideaal eigenlijk want niemand zit in de eetzaal dan...perfecte rust...behalve dan diene mens dat zen grietje mee naar de kamer wou meenemen...
Ik ben dan maar eel den tijd voorbij diene mens geslopen met mijn borden met eten...en ik had geluk, hij heeft me nooit opgemerkt!

Het moet gezegd zijn..tour-rep zijn, verbetert effectief je sluipkunsten...pas dus maar op als ik terug ben!

Ondertussen is het nog minder dan een maand en ik ben terug...voor al men fans...niet wanhopen ;)

schoooeeeewn griete

nadat de voorbije dagen weer maar eens weinig werk opleverden...(jaja, ik val in herhaling), mochten we vandaag nog eens naar de luchthaven gaan.

Weinig klanten die toekwamen, meer die vertrokken..ideaal toch?!

Tegen het einde toe kwam dan de Laurent van Thomas Cook naar ons met ne namenlijst...daarop stond: Engelbosch, Severe, Poulicek...de p-magazine-lezers onder jullie weten ongetwijfeld over wie het hier allemaal gaat...

..dit was voor mij hét sein om terug naar binnen te spurten, en te beginnen rondkijken..en jawel hoor..het waren geen naamgenoten...
het waren de schoon mokkes, in levende lijve, en het moet gezegd zijn..ze zien er zelfs in't echt, na een vlucht van 12u, schoon uit!

lang leve deze job!!!

platteeeeeee :)

Ik had vandaag vanaf hotel nummer 1 al direct chance...ik liep achter...tot aan hotel Merlin Beach...vanaf dan ging ik normaal gezien eindelijk terug op schema zitten...
..normaal..

Op het ogenblik dat ik het strand van Patong terug op reed, deed mijn auto een beetje raar..nu ja, dat doet die al heel de periode dat ik ermee rijdt...
Maar toch, ik besloot dus ter hoogte van Seaview Patong even te stoppen, en mijn banden na te kijken...nen goeie shot, en ne por, mijn banden schenen nog steeds loeihard te staan...
Ik was bijgevolg gerustgesteld...

Het sein voor mij om door te rijden, want ik had nog 1 hotel te doen...ik startte mijn motor, en begon te rijden...nu maakte mijn wagen plots een raar geluid, ipv gewoon te schokken, leek het alsof hij iets achter zich aansleepte...

zeer raar...

100m verder begon het toch wel mijn strot uit te hangen, en ben ik nogmaals gestopt, uitgestapt...en verschoten...
mijn linker-achterband stond zo plat als wat...ik was zelfs op de velg aan het rijden...op 100m!!!!

Gevolg was dus dat ik ook in mijn laatste hotel te laat ging komen.. Ik vertrok al met de moto-taxi, en liet mijn collega Noi achter met de wagen...Achteraf zou blijken dat mijn reserveband ook zodanig verduurd was, dat die eigenlijk niet bruikbaar was om op te rijden...

Ik heb mij dus voor de rest van de dag mogen verplaatsen per fiets, maar hoop toch wel dat ik morgen mijn wagen terug heb

hopsaaaa en hier is de volgende

Vandaag wachtte me een rustig dagje, lekker chillen in de voormiddag, tegen kwart voor 4 beginnen werken...
alles ging goed, totdat ik bij mijn laatste stop kwam...diamond cliff...jullie weten nog wel, het hotel met de journalist...

Ik kwam dus een kwartier te vroeg aan, en er stond al een man op mij te wachten...hij vroeg wat van men tijd, want wat hij me wilde vertellen mocht niet iedereen horen...

Hij had wel 1000€ extra betaald voor een single kamer..en nu zou zijn thaise vriendin binnen enkele dagen mee bij hem komen logeren. Nu ja, in dit hotel is dat dus ten strengste verboden, en zelfs onmogelijk, zelfs niet als je dagelijk 1000 baht aan het hotel betaald... Nochtans hadden ze hem in Parijs verzekerd dat dit allemaal kon. Probeer dat dan maar eens uit te leggen...

Achteraf bleek dan ook nog dat hij de formule "All drinks and meals" had genomen...let wel, dit is niet hetzelfde als nen all-inclusive in bv de Dominicaanse Rep...helaas denkt iedereen wel dat dit zo is, krijg dat maar eens aan diene mens zijn verstand dat het NIET zo is...

nu ja, uiteindelijk moest ik mijn info-meeting doen met de anderen, en ik vroeg hem of hij erbij kwam zitten.. Hij bedankte me vriendelijk, maar kwam na een half uur toch erbij...

Als ik jullie nu vertel dat de 4 mensen, die bij mij zaten, het op hun heupen kregen van deze man, dan heb ik zeker niet gelogen...iedereen had iets tegen die man...Hij wilde geen etiquette opgeplakt krijgen omdat hij een vrouw wou meenemen, maar de manier waarop hij ons behandelde, zorgde er anders wel voor dat hij een ander soort etiquette kreeg...

Mijn Thaise collega Noi zag dat ik druk bezig was, en wou me uit de nood helpen, dus belde ze Lander op, om via de telefoon met deze man te praten. Hij begon gewoon te roepen aan de telefoon...was hij soms vergeten dat hij mee in onze kring zat? we werden allemaal hoe langer hoe dover, en hoe langer hoe meer geirriteerd...

Uiteindelijk kon ik dan toch tegen half 9 ipv half 8 vertrekken...mijn zoektocht naar eten kon eindelijk beginnen...

Het is precies ten tijd van de eikels, want ze lossen elkaar hier werkelijk af...eerst gekke dame tot vorige vrijdag, dan vorige zaterdag tot vandaag onze heer de journalist, en vanaf vandaag gekke poeper...jeeeeeeeej...er wacht me hier nog een mooie tijd...*zucht*

schieteee

Er viel gisteren niet bijster veel te beleven, behalve dan dat ik na mijn half dagje werk, nog eens wat tijd vrij had.

Ik besloot samen met Tim gebruik te gaan maken van 2 vip-pasjes die ik gekregen had, om te laser-schieten...We kregen elks 1 spelletje gratis. Helaas was dit spelletje na 2minuten al gedaan...
We besloten dan maar om wat te gaan bowlen, en we hadden geluk, het was disco-bowling..na 4 spelletjes hielden we het dan uiteindelijk voor bekeken, en gingen we ons geluk verder beproeven bij de Kris...Nu ja, geluk beproeven, eten is eigenlijk het juiste woord.

Tegen 11u was het dan voor mij het sein om door te gaan, ik mocht met enkele dames van de receptie van Diamond Cliff, mee een verjaardag gaan vieren.

Rond half 2 gingen we dan AL door, want sommigen moesten om 6u beginnen werken, jammer eigenlijk, maar helaas, niets aan te doen...

and another one...

Den ene rare persoon is nog maar weg, of den andere staat al te popelen om de plaats in te nemen...zo ook gisteren...

Ik had eerst mijn info-meeting met nederlandstaligen, daarna met franstaligen.
Op het ogenblik dat ik nog met mijn nederlandstaligen aan het praten was, en ik nog 5 minuten had, kwam er al een eerste grote deel van de groep fransozen toe.
Mijn collega Noi ging naar hen toe, en vroeg het om even te gaan zitten, en zei dat ik binnen 5 minuten daar zou zijn.
Na nog geen 3 minuten begon daar ne grote vent uit diene groep al vuil naar ons te kijken, en riep hij naar Noi: 'Ben je zeker dat dienen Erik wel komt?'

...ik zat net naar Noi... en riep dus terug van 'Jaja, ik zit hier al wel...'

Dus onze man met de vuile blik riep ineens terug dat ik naar hen moest komen en beginnen met de info-meeting, want ze waren compleet...( 1) ik was nog bezig met mijn nederlandstaligen en 2) ik had nog 16 franstaligen die dat daar nog NIET waren)

Ik keek dus demonstratief op mijn klok, en zei hem dat ik nog 2 minuten had, en dat ik nog bezig was...(gevolgd door het woord 'eikel' dat ik iets stiller uitsprak, maar toch net luid genoeg om mijn 2 nederlandstaligen te doen gieren van het lachen...)

In elk geval, toen ik eindelijk (na 2 minuten dus) gedaan had, vroeg ik aan iedereen om mij te volgen naar een klein vergaderzaaltje...de mensen uit diene grote lul zijn groep (kwamen van de rondreis) hadden net allemaal in ne citroen gebeten...de nieuwen uit Belgie, waren de vriendelijkheid zelve.

Nu zou ik dien loubas eigenlijk dankbaar moeten zijn, want ik mocht mijnen uitleg bijna helemaal doen, voor hij me begon af te zeiken.
Maar tegen het einde aan kreeg hij het blijkbaar toch iets té moeilijk...

..hij begon met de woorden, de rondreis was super, hier op Phuket is Best Tours 0....
Ik hou van complimentjes, dus ik begon al te glunderen natuurlijk...

Waarom zijn we dus 0 op Phuket?:
1) we stonden hen niet aan de luchthaven op de wachten om 13.30u (ahnee, wij staan daar enkel voor de charter...én om dat uur was ik onderweg naar de luchthaven voor de nieuwe lading op te pikken)

2) hun kamer was nog niet klaar en ze moesten er 2u op wachten (ook dat was mijn fout, want ik kuis blijkbaar kamers????)

3) voor het privéstrand van het hotel moesten ze wel 45baht betalen...(normaal is dat gratis, je moet enkel 1 dag op voorhand reserveren om daar te gaan liggen, bij hen kon dit nu niet, maar dan nog, voor die volle 1€ ga ik nu niet klagen)

4) het strand was gisteren ook al volzet (het is MIJN schuld dat ze zelf niet goed luisteren als het hotel uitleg geeft én als zij zelf niet reserveren????)

Maar uiteindelijk kwam alles wel goed hoor...onze grote vriendelijk eikel zei me dat er nog een staartje aan dit verhaal kwam want!!!! meneer is journalist...

Nu heb ik helemaal NIETS tegen journalisten, echt niet....maar tis nu wel niet omdat ge journalist zijt, dat ze mij moogt ligge afdreigen of afzeiken....helaas sta ik maandagochtend niet op de luchthaven, anders had hij het zeker geweten...grote man + dikke buik VS klein, krap stoeltje ;)

(ach ja, dat is het verschil tussen Phuket en de rondreis zeker? op de rondreis word je aan uw polleke vastgehouden, op Phuket met je zelf al eens iets doen...en dat stuit velen tegen de borst???)

's avonds ben ik dan weer maar eens mijne sleutel in den auto vergeten, en konden we weer maar eens wachten op de reservesleutel....oops???

nadien nog gezellig de lokale markt afgewandeld, om toch maar niets te kopen

aldus erik, de niet-journalist

Hier ben ik weer na enkele dagen afwezigheid.



Ik heb enkele dagen nodig gehad om te recuperen na mijn ontmoeten met 'geschift wijf'. ...ale ja, niet helemaal. Ik ben enkele dagen op stap geweest met de Japanse dame van het hotel daar.



Eergisteren samen met Tim, Lander, Jonas, Jonas' vriendin en Teuy naar Sofa's gegaan. Dit is een discotheek waar veel thais volk zit (raar e). Het was nu niet direct mijn stijl, maar het was wel gezellig, en dat is het belangrijkste. Uiteindelijk was het weer 4u voor ik in mijn bed lag, en daar gingen mijn plannen dus weeral om vroeg te gaan slapen.



Gisteren dan, mochten we eindelijk het geschifte mens uitwuiven...en we hadden nog een kleine verrassing voor haar in petto, een kleine soort weerwraak laat ons maar zeggen...



Eerst en vooral moesten we het klachtenformulier ondertekenen, maar aangezien Joris en ikzelf geen zin hadden in nog een scène, hielden we ons als bij toeval altijd met andere klanten bezig..Ze zijn dan maar naar Lander gegaan, en hebben hem de hemel ingeprezen...



en dan was de tijd gekomen om wraak te nemen :)



ik denk dat deze mensen vannacht, de 13, meest erbarmelijke uren op een vliegtuig hebben doorgebracht...
Dat komt er nu van zie...
Ik zal je een evenwaardige vergelijking geven.
Als ge naar de Quick gaat...diene bediende, die schijt ge toch ook pas uit NADAT je je hamburger hebt gehad, niet ervoor...want wie weet wat doet hij/zij met je eten...?

Revenge is sweet... :)

Happy Songkran iedereen

Eindelijk is Songkran voorbij! Nu ja, eindelijk...twas wel een enorm leuke bedoening, alleen heb je rond die periode heel weinig slaap.

Zondag begon songkran, tegen de avond ongeveer. Na dus een dagje gewerkt te hebben, besloot ik uit voorzorg maar kleren aan te doen die vuil mochten worden. Verder heb ik dan mijn waterpistool, gevuld, in de auto gelegd.
Al snel bleek dit een goede beslissing te zijn.

Na de maaltijd genuttigd te hebben bij de Kris, begon het spektakel...Nils en Wim kwamen naar buiten met hun waterpistooltjes, en begonnen ons 1 voor 1 nat te spuiten. Voor mij het signaal natuurlijk om hen terug te pakken. Ik spurtte dus naar mijn auto (en geloof me vrij, het duurde lang, want ik ben niet meer gewoon van te spurten), en kwam terug, gewapend met...water...

Iedereen mengde zich in het gevecht, en niemand bleef er droog achter. Na anderhalf uurtje elkaar wat nat gemaakt te hebben, besloten we het gevecht verder te zetten in Bang-La road.

We hebben ons daar werkelijk rot geamuseerd...helaas waren der veel mensen die met ijswater schoten. En geloof me vrij, veel mensen hun tepels hadden dit niet graag...die mijn inclusief.

Tegen 3u besloten we om terug te gaan...aan mij het signaal om te beginne vloeken, want om 5.15u moest ik op de luchthaven staan...Ik ging Nils en Wim ineens meepakken, want zij vertrokken voor Pattaya....(als dat maar goed komt)

Ik had al bij al nog geluk, want om 5.20u was de andere vlucht al geland, ik kon me dus opmaken voor een snelle terugtocht naar huis. Om 07.35u sliep ik dus eindelijk, om rond half 3 terug op te staan, om het gevecht verder te zetten.
Ditmaal bleef het gevecht niet enkel beperkt tot Bang-La road, nee, nu deed echt iedereen mee.

Ik nam dus het besluit om ipv met de wagen, met de fiets buiten te komen. nog geen 5meter ver was ik geraakt, of ik was reeds nat tot op men boxershort!

Eenmaal aangekomen bij Kris besloot ik dus om wraak te nemen op alles wat bewoog. En wees maar zeker dat ik wraak genomen heb. Niemand is droog voorbij mij en Tim geraakt.
Na zo'n 5u mensen nat gemaakt te hebben bij de Kris, gingen we eten, en nadien verder schieten in Bang-La...Even gezellig als de dag ervoor, maar wel 2x zo vermoeiend, want ik was nog moe van de dag ervoor.

Tegen 23u vond ik het dan uiteindelijk welletjes, want ik moest nog een hele dag werken, dus ben ik naar huis gegaan.

Ik dacht vandaag trouwens om mijn dag in schoonheid te eindigen, dus liet ik me nog even lekker uitschelden in het frans.
De dame die me eerder al een 'drugsverslaagde' had genoemd, kwam me toevallig tegen toen ik in dat hotel waar ze logeerde, terwijl ik een praatje aan het slaan was met de bevallige japanse receptioniste...

Ze zei me dat ik moest wachten, en ze haar man ging halen...(waarom, dat weet ik nog steeds niet, want het leek me, dat ze zelf toch ook genoeg ballen van zichzelf had...)

Ze begon me dus de huid vol te schelden, zoals ze eerder al bij Joris gedaan had... Ik bleef er kalm bij, al stond ik te daveren van colère...Ik was de hoer van God en weet ik veel wat nog allemaal...
Nu had ik ze eigenlijk moeten bedanken, want ik ging er op vooruit... van drugsverslaafde (geeft veel geld uit), werd ik een hoer (die verdient nog geld!)

De weg naar mijn wagen werd versperd, dus ik werd veroordeeld om te blijven... Ondertussen was ik al wel rechtgestaan, en had ik bijna de rugleuning van de stoel stukgetrokken...maar tis beter dat er een stoel sneuvelt, dan een gekke franse trut...

uiteindelijk is ze het afgetrapt nadat ik een paar maar onverschillig met men hoofd geknikt had op een vraag van haar...ik weigerde gewoon nog 1 woord tegen haar te zeggen (ik kon van colère trouwens ook geen deftige zin meer zeggen in het frans)...

maar toen ze doorging heb ik nog vriendelijk gewaaid, jammer genoeg heeft ze het niet meer gezien...spijtig toch hé

hiermee besluit ik mijn fijne, hoerige dag

tot later

Songkran!!!

Vandaag en Morgen (eigenlijk de hele week, behalve dus hier) is het Songkran.
Dit is de Thaise nieuwjaar, en wordt altijd op 13 april gevierd (maandag dus)
Het feest komt overeen met een groot waterfeest. Iedereen loopt hier rond gewapend met waterpistolen, biddons met water,... en iedereen maakt iedereen hier ook nat..

Jullie zullen mij dus pas terug horen op dinsdag!

Spuit ze!

jazz???

Gisteren had ik een rustige dag achter de rug, weliswaar ne langen dag, maar redelijk rustig, geen noemenswaardige problemen dus. Al bij al een geluk, want na enkele dagen met enorm rare mensen, snakte ik wel eens naar normalen.

's Avonds moest ik gaan eten bij de Sam (nen belg die een restaurant heeft hier). Hij vierde zijn 1-jarig bestaan. Een lekker buffet, en ik had nog niet gegeten, wat wil ne mens nu nog meer?

we zijn wel minder dan een uur gebleven, want we moesten nog waterpistolen kopen.

Nu waarom waterpistolen? Nee der is ginnen hoek af bij mij. Het is vandaag (zondag) en morgen Songkran, dit is de Thaise nieuwjaar. Op deze dagen mag je iedereen nat maken. Nu ja, iedereen behalve de politie blijkbaar.

En aangezien ik me niet ga laten doen, ga ik volledig mee op in het gebeuren, en heb 1 van de grootste spuitjes gekocht die ik maar kon vinden.

Na onze toffe aankoop wilden we naar een Jazzfestival gaan..helaas zijn we iets te laat vertrokken. Net op het ogenblik dat we aankwamen, was de muziek gestopt, en was iedereen al naar huis gegaan. Maar geen probleem, we hebben er nog ene gaan drinken in de yachthaven. Gevolg was wel dat het personeel speciaal voor ons langer moest blijven.
Ik vind dat niet meer dan normaal, want ja, wij zijn speciale gasten hé :p

Ik ben uiteindelijk nog in mijn bed geraakt, en hoop dat ik me vandaag nog eens kan uitleven zoals een klein kindje.

Grtz

no internet, srry manne

Zo, na enkele dagen afwezigheid ben ik weer terug.
Ik heb enkele dagen zonder internet gezeten, gevolgd door enkele dagen met bitter weinig tijd.

Het is redelijk druk geweest, en daarbij komt nog dat er ne maat van mij hier is aangekomen, den Hertogs (alle toeristjes zouden dieje moete kennen)

Sinds dat hij en zijne maat hier zijn, hebben we al redelijk wat stapkes in de wereld gezet, met als gevolg dat ik nu redelijk moe ben.

Op werkgebied heb ik nu net 2 dagen achter de rug, waarvan ik toch kan zeggen, dat ik er het 'schijt' van kreeg. Mensen hebben blijkbaar hun limiet qua onbeschoftheid bereikt.

Eergisteren was er iemand die zich 'genomen' voelde, omdat hij in de parelkwekerij bijna 3x zoveel had betaald voor oorbellen, terwijl die aan het strand, in zo'n lokaal winkeltje dus 3x minder kostte..
En ja, men had hem bij de parelkwekerij dus wel geleerd hoe hij echt van nep moest onderscheiden..en hij was vrijwel zeker dat het hier om echt ging (ahja, want als ge ne video bekijkt, dan zijt ge plots nen expert hé)

Dus kwam hij daarover al klagen tegen mij...hij had de mensen ter plaatse al gebeld, want hij wilde zijn echte parels gaan omruilen...nu was het probleem...hij wist totaal niet waar de parelkwekerij gelegen was, ale ja, hij had er ook geen adres van..(der lag heel toevallig wel een kaartje van de kwekerij voor zijne neus met het adres, maar blijkbaar is dat nog geen garantie hiervoor???)
Dus...ik moest de transfer regelen, alleen...die kostte 400 baht...naft is ook niet gratis weetjewel...
Diene man begint dus heel vuil te kijken, en heel degoutant te doen tegen mij. Zelfs in die mate dat mijn Thaise collega Noi, die niet veel frans verstaat, enorm woest is geworden op die man. Alleen al door de manier dat hij tegen mij praatte, en hoe hij mij behandelde...(en Noi wordt echt niet snel kwaad)

Die man begon dus tegen mij van 'Ik ben kwaad aan het worden..Je mag me echt niet kwaad maken' (Ja, twas echt zooooo nen beer, als er een zuchtje wind passeert, zien we hem nooit terug...)

Vervolgens vroeg hij heel degoutant ofdat best tours een verantwoordelijke had op Phuket...de nummer stond in onze map, maar die moest ik voor hem gaan halen, want dat vertikte hij..(ahja, nen toerist is lui...effe vergeten) Dan moest ik men naam geven (kdenk toch dat hij me graag zag)..en vroeg hij ofdat Joris mijn baas was (ahja, daar dreigen ze altijd mee zeker?)

Hij spurtte bijna naar de telefoon om naar Joris te bellen, en toen ik zelf naar Joris telefoneerde achteraf, bleek dat die man zelfs mijn naam nog niet vernoemd had...(besef dat hij fout zat??? naaah)
Uiteindelijk kwam ik gisteren in de lobby van het hotel terug, en daar zat hij. Hij durfde mij niet aankijken of aanspreken..wat een watje

Maar ja, daarmee was de kous nog niet af...

In 1 van onze andere hotels zit er dus wel nog iets erger...een frans-sprekende vrouw..
Gisteren belde ze rechtstreeks naar Best Tours...in Belgie...om van haren tak te maken (nu belde ze net naar Kim, die hier tot vorige week op vakantie geweest is, en ons dus heel goed kent)

Ze had nog nooit iemand van Best tours gezien, en nu moest er een tour-rep binne de 10 minuten daar staan. (Ze was wel nooit naar de info-meeting gekomen, achteraf bleek dat ze op haar kamer zat te wachten totdat ik haar opbelde...rare denkwijze)

Ze had onze telefoonnummers niet, dus kon ze ons niet bereiken (zie map aan de receptie misschien? en de receptie zelf heeft ook onze nummers..) Maar ja, ze had 4000€ betaald, en ze moest bediend worden...ofzoiets...Nu kan ik u zeggen...4000€ voor het hotel waar ze zat...allemaal goed en wel...als je met een groep van 6 man bent ofzo, en het zou het totaalbedrag voor de groep zijn...zij waren met 2..en logen er op los :)

Dan had ze de excursies buitenaf geboekt, want ja, die zijn goedkoper dan bij ons zelf.
Nu is het wel zo, ze kan dit enkel weten als ze nen envelop heeft gehad van ons. In de omslag zit dan een brochure, en ook ne prijslijst...Op de omslag zelf staat dan mijn gsmnr, en het uur van de bijeenkomst.
Ze beweert nooit een omslag gekregen te hebben, maar hoe weet ze dan dat alles buiten goedkoper is? en ze wist ook van het uur van de meeting...

Ach ja...tot daar de leuke leugens..

Ze heeft bij mij bij Best tours in Belgie al uitgemaakt voor 'drugsgebruiker'...Dat ze mij nog nooit gezien heeft...dat doet niet ter zake...
Joris is gisteren langsgeweest, en heeft de security moeten roepen om levend weg te geraken... én hij is ook voor het rot van de straat uitgescholden geweest...

conclusie...die griet...daar is ne fermen hoek af...of ze heeft hoogheidswaanzin.
Ik weet in elk geval dat ze het niet moet proberen bij mij...stagiair of niet...ik heb doorheen de maanden ook al enkele mooie scheldwoordjes geleerd in het frans..

gegroet

natter dan nat

Eindelijk kan ik zeggen dat ik bijna genezen ben..bijna, want ik heb nog steeds een lopende neus...

Maar door dit te zeggen, heb ik jullie ook ineens het meest belangrijke evenement van vandaag vertelt eigenlijk...ik snotter nog altijd...

's avonds wou ik dan eindelijk naar de weekendmarkt van Phuket gaan. Normaal had ik dit vorige week gedaan, maar dat had dan een vertraging opgelopen omdat we allen te moe waren, en de marktplaats er toch te nat bij ging liggen...

Helaas is het me nog steeds niet gegund om naar de markt te gaan..want ook vandaag ben ik uitgeregend, waardoor ik het bezoek weeral met een week moet uitstellen...ga ik er wel geraken?

Gegroet...

ready? fight!

Wegens ziekte heb ik enkele dagen van bloggen aan men neus voorbij laten gaan, maar nu vond ik het toch welletjes geweest. Ondanks dat ik nog niet genezen ben, geef ik jullie nu al iets uitleg hé.

De voorbije dagen heb ik lekker liggen uitzieken in bed, dit afgewisseld met werken. Want, het toeval wil (en da zult ge altijd zien), dat Joris ook net nu ziek is. Maar hij is er erger aan toe.. En het is dan ook een redelijk bewuste keuze van mij om Lander niet compleet in de steek te laten. Ik zal wel deftig ziek worden als Joris genezen is :D

Nu slaap ik reeds 2 dagen zonder airco, in de hoop alles snel uit te zweten. Nu ja, zonder airco, dit houdt wel in, dat je de wonderen der natuur 's nachts hoort, want ja, het geluid van da masjien is er niet meer om alles te overstemmen.

Regelmatig word ik snachts dus gewekt door deze wonderen der natuur. Zo ook deze nacht.
Het wonder heette: zatlappen die met elkaar op de vuist gaan :)

Rond half 2 snachts hoorde ik ipv het normale luid praten (ik zit op het derde verdiep, ge moet u is ni afvragen hoe luid die praten, zodat ik dat tot boven hoor), hoorde ik dus hoe ze begonnen te roepen...
Ik dacht: "howla, daar is iets aan de hand, even kijken wat ze doen" (ramp)-toerist dat ik ben :)
Blijkbaar was er ene die iets téveel op had, en nen andere te lijf ging. Er waren wel 3 vrouwen en ene vent nodig om hem tegen te houden, maar ook deze 4 gingen regelmatig tege de grond. Uiteindelijk heeft hij maar een paar slagen en stampen kunnen geven aan een jong gastje, die der eigenlijk gewoon maar bijstond, en ontving...hij sloeg niet terug, hij ging niet lopen...dapper...maar loemp...

uiteindelijk heeft zelfs nog 1 van de vrouwe wa stampen gehad, omdat ze in zijne weg ging staan...maar tegen 2u was alles gedaan, en kon ik terug rustig gaan slapen...

Nu moet ik me klaarmaken om te gaan werken, ben benieuwd wat dit gaat geven...

sushiiiiiiiiiiii

Liefste vriendjes en vriendinnetjes, met enige trots kan ik u melden dat ik eindelijk al eens heb kunnen uitslapen! :)

Helaas stond me daarna wel een helse dag te wachten, met bezoeken aan redelijk veel hotels. Het was dan nog eens een broeiende hitte, met veel zweet tot gevolg..

Bij Centara Hotel kreeg ik direct het bezoek van de Walter (dinosauruske van den Danny) Nog een chance dat zij kwamen om ne goeiendag te zeggen, anders had ik daar voor piet snot gezeten...

de rest van de hotelbezoeken verliepen zonder noemenswaardige problemen, met als gevolg dat ik tegen 19u eindelijk gedaan had...

..althans, dat dacht ik...

Net op het ogenblik dat ik men rugzak weggezet had, en ik wou gaan eten, kreeg ik telefoon van een koppel, dat meer uitleg wou over excursies, en die ook wilde boeken, nog een gelukje dat ik net in dát hotel was, waardoor ik hen dadelijk kon helpen...

Uiteindelijk was dan ook mijn tijd aangebroken om te gaan eten..., na 3 borden sushi, en 4 borden met ander eten, heb ik het dan toch voor bekeken gehouden..

Het gevolg is nu wel, dat het lijkt alsof ik 4maanden zwanger ben...

Dit in mijn achterhoofd houdend ga ik slapen, en hopen dat morgen, alles ontzwollen is :)

grtz

geinige avondjes

Gisteren stond er een redelijk lange dag op het programma, en ik was dan nog steeds een klein wrakske (Ja ik weet het, tis schandalig...ik ben jong, ik moet daar tegenkunnen... :-p )

Uiteindelijk moest ik dan 's avonds gaan eten bij de Sam..Nog nen Belg die hiere zit, en een restaurant heeft. Blijkbaar wilde diene mens mijne kop is zien..(begrijpe, wie begrijpe kan)

Nadien gingen we nog 1 drankje nuttigen!!! 1....

tegen 4u was ik thuis, gevolg, ik was nog meer moe, meer dan ik reeds was! Maar het moet gezegd zijn, het was enorm gezellig!
Er is niets zo plezant, dan iemand anders' gesprek beginnen dubben met vuile praat...En daarin waren ik, Tim en Joris redelijk goed tot perfect in geslaagd :D
Gevolg: Om de 5seconden lag ik onder tafel, neer te gaan van het lachen. (foto's zie Facebook)

Vandaag kon ik bijgevolg dus met heeeeeeel veeeeeel moeite met opstaan.. Na dus mijn 4 stops (en geen eten...) kon ik eindelijk gaan rusten...

verder ben ik niets speciaals meer van plan :)

Grtz

Ik kan niet kloklezen.??

Gisteren had ik mijn dagje vrij, en ik besloot ervan te genieten door simpelweg uit te slapen...Ge-wel-dig gewoon...een zaligheid zowaar.
In de namiddag ging ik dan naar Central Festival om te 'shoppen', eigenlijk wat tijd-vullerij, omdat ik wat probleempjes had met het vertalen van de infobron voor men eindwerkje.

Nadien was dan hét moment van mijn stage aangebroken.. Ik ging mosselen met frieten eten!
En het heeft me gesmaakt! zo lekker man! enkel jammer dat ze zo harig waren...

Ik vind...een goei mossel, daar mag geen haar op staan..

Ik was rustig aan't eten, en plots zag ik de Jan Van Dijck voorbijkomen (voor diegenen dattem niet kennen...remember 'Mexicoooooo' en '2 straten verder' )
Toffe mens, samen met de Frankyboy, die ik enkele dagen eerder reeds ontmoet had.

Uiteindelijk zijn ik, Kim en Tim (geen grapje nee) verder een stapje in de wereld gaan zetten... bij de eerste bar die we passeerden was er al direct ambiance...2 kleerkasten die elkaar liefelijk aan't knuffelen waren met hun vuisten...en op den achtergrond enkele vrouwen die met cimbalen op hunne kop aan't kloppen waren..hi-la-risch om te zien, ook al zeg ik het zelf...
Vooral de reactie van de politie was geweldig..Den ene zat den andere nog lekker uit te dagen, en het enige wat de politie deed was, hem vragen om te zwijgen (met het vingertje voor zijne mond, terwijl hij 'shhhht' zei...)...wauw, van autoriteit gesproken.

Dan maar even aan een bar gaan zitten waar ze rond ne paal aan't zwieren waren..nu ja...zwieren...dat mag ook met een korrel zout genomen worden..
Laat ons stellen dat mijne gsm harder beweegt als ze mij opbellen...conclusie, mijne gsm straalt meer erotiek uit dan die vrouwen... SCHANDALIG vind ik dat! :)

Na daar een dik uur gezeten te hebben, zijn we onderweg nog gestopt aan een klein barreke voordat we aan den auto waren...voor der maar ene te pakken (nu ja, da duurde 4uur...)
Tim en Kim gingen zich dan voordoen als koppel, om niet lastig gevallen te worden...EN IK DAN?! (nu ja, het heeft niet mogen baten voor hen...een of andere ladyboy stond gek van hen...hij heeft hen heel de avond proberen te zoenen en knuffelen...)

Ik had dan prijs bij de eigenares van de bar zelf.. een 25-jarig grietje dat direct foto's van mij trok, en die als schermafbeelding op hare gsm zette (wie doet da nu in godsnaam...ne foto van mij...)
Derna spelletje 4-op-een-rij komen spelen tegen mij, met als inzet ne kus van mij....man man man...en dan kwam ze verder aan mijn lijf hangen, dat het ginne naam heeft...
Toen we dan door wilden gaan, besloot Tim om nog even een fratske uit te halen met haar...
Hij zei haar, dat als zijn vrouw (Kim dus) er niet was, ik zijn vriendje was...
Ik heb nog nooit iemand zo snel zien wegrennen om hare mond te spoelen...Ze zijn hiere toch wel wreed goedgelovig hoor...Nu ja, net voor we doorgingen kregen we het haar eindelijk uitgelegd dat het maar een geintje was, en ik weldegelijk voor de vrouwen was.

Tijd voor afscheid te nemen dan...ze wilde mee met mij! maar ze had wel ergens gezegd dat ze moe was, dus zag ik mijn kans mooi om me er vanaf te maken...
Ik zei het haar: 'jij bent moe, ik ben moe, als gij meegaat, slaap ik niet...salu'...en toch koppig volhouden hé...man man man...

Uiteindelijk lukte het mij om door te gaan, maar niet nadat we nog een stukske vrouwen-catch gezien hadden...2 meisjes van die bar die tegen elkaar begonnen te roepen, en uit te pakken...*strijk*

Tegen 7u smorgens lag ik dan eindelijk in mijn bedje, terwijl 23u eigenlijk mijn richtuur geweest was...

na 4uurtjes slaap mocht ik er dan terug uit, om naar de luchthaven te gaan..Verder gebeurde er niets speciaals, buiten dan dat er een of andere klojo mij op de terugweg naar huis, mij even begon uit te maken enz...via gebaren weliswaar...maar ik liet het mij niet onbetuigd, en heb er hem ook enkele mooie geleerd! :)

En nu ga ik wat slaapjes inhalen :)

Partyyyyyyyy

Na 3 kleine hotelbezoekjes zou ik vandaag vrij hebben..Bij het eerst hotel echter, kreeg ik al direct te maken met een rare klant...
Vriendelijk was ie wel...maar zweten dat ie deed, niet normaal.. Ik heb echt niets tegen mensen die veel zweten, maar dit...dit ging er flagrant over.
per keer dat ie met zijn vinger over zijn voorhoofd ging, kwam er een ware stortvloed naar beneden...en het ergste van al, toen ik doorging, gaf ie me een hand...en Jawel hoor, net het hand waarmee ie zijn zweet afkuiste...
dus nadat hij was doorgegaan, ben ik naar het toilet gespurt!
Verder verliep de dag vlekkeloos...Ik heb zelfs nog de dag doorgebracht in het office van Moonshine, in afwachting om te gaan eten 's avonds met een Best Tours collega, en haar neef + een bevriend koppel.

Nadat we dan genoten hadden van lekker eten bij de Kris, zijn we eerst naar een barretje gegaan waar we konden poolen (eindelijk...ik was diene snooker kotsbeu [want tafel te groot, Erik te klein])

Daarna gingen we naar 'Hollywood', een discotheek, waar eigenlijk bijna niemand aanwezig was.
We konden wel meegenieten van een 'ik-ben-een-geile-vreemdeling-show'...
Die man, die was zijn vriendin letterlijk aan het aflekken...én hij kon zijn handen niet thuishouden...op zich wel een hilarisch zicht, zeker als je ze een half uur in't oog hield :)

Daarna hielden we het toch voor bekeken hier, want zo slecht en zo weinig volk, dat zijn we niet gewend hé.

we gingen dan maar naar 'Tai-Pan'...en we hoopten op beterschap. En die kwam er!
Er was al meer volk aanwezig...en ze gaven petjes en tshirts weg!

Ze gooiden die met regelmaat van de klok het publiek in.
Nadat we 5minuten binnen waren, was het reeds aan Tom om een wit klakske op te vangen. een dikke 20minuten later kon ik dan een tshirt vangen (maat XL....) en tot slot den Danny met een ander wit klakske...

Hoe gezellig het ook was...tegen 2u gaat alles stilaan toe, en hielden we het dan ook voor bekeken...

Gegroet..

veel te veel eten

Vandaag had ik een redelijk lange dag voor de boeg. Tegen alle verwachtingen in, kwam iedereen opdagen...gevolg: de verkoop was goed! :)

En net tegen het einde van de dag, wanneer ik dacht dat alles voorbij was, kreeg ik telefoon...
Er was wéér ingebroken...in hetzelfde hotel, zelfde werkwijze, andere kamer, weer klanten van ons...en als bij toeval lagen deze kamers naast elkaar, en zijn deze mensen op dezelfde dag aangekomen, en vertrekken ze weer op dezelfde dag...

Ik blijf erbij..ik geloof er geen fluit van...

vandaag hebben Lander en ik ons record buffet-eten verbeterd...
We zijn aan een stapel van 11 borden geraakt :)

En nu ga ik met een overvolle buik slapen...

nog eens een Luchthaventje doen

Ik had vandaag enorm veel geluk, de vlucht was 2uur verlaat, en ik moest toevallig naar de luchthaven. Gevolg: ik mocht iets langer blijven slapen…Niet genoeg naar mijn goesting, maar kom, 2u extra, is 2u extra.

Eenmaal aangekomen op de luchthaven kon ik aan mijn vermoeiende dag beginnen…En ik vind het toch steeds geestig, om vast te stellen dat Fransen steevast denken dat IEDEREEN frans kan…
De vrouwen aan de incheck verstaan geen woord frans, laat staan deftig engels, maar toch blijven ze hardnekkig in het frans tegen deze dames praten, en proberen ze hen wijs te maken dat ze een plaats aan het raam willen…
En dan achteraf maar komen zagen dat ze andere plaatsen hebben. Frans is nu eenmaal geen wereldtaal, dat is het engels…maar dat is blijkbaar nog niet doorgedrongen.

Ik mocht vandaag dus ook een dame helpen, die haar paspoort verloren was. Een iets oudere dame, die deze vakantie al redelijk veel ongeluk gehad heeft, en bijna huilde toen ze erover sprak.
Ik had zoveel medelijden dat ik haar echt bijgestaan heb bij het kopen van het ticket naar Bangkok, en bij al de rest. Uiteindelijk had ik het beter niet gedaan, want 5minuten later stond diezelfde dame (die dus bijna aant blijten was) van haren tak te maken tegen mij, omdat hare man geen deftige plaats meer kon krijgen op het vliegtuig..en dat was MIJN fout…
Ze vergeten wel steevast te vermelden dat ik een half uur op voorhand op de luchthaven was…en dat zij zelf als voorlaatsten in de rij voor de check-in stonden, en me pas kwamen melden dat de man een speciale stoel nodig had, toen er nog 10 mensen voor hen stonden…
Gevolg: bijna alle plaatsen zijn weg hé…ik heb voor zulke mensen maar 1 gouden raad…BLIJF THUIS…EN VAL IEMAND ANDERS LASTIG!!!

Nadien was ik bijna aangekomen aan mijn kamer, om te gaan slapen, mocht ik nog eens opdraven in een hotel voor diefstal…Nu ja…diefstal…tegen mij hadden de mensen hun verhaal al op elkaar afgestemd..gisteren bleek dat een ander verhaal.
Eerst bleek er een bepaald aantal euro’s en thaise baht verdwenen te zijn, achteraf werd het een groter bedrag in euro’s, en geen thaise baht meer…uiteindelijk was het alleen maar thaise baht dat verdwenen was, en lagen de euro’s nog in de safe…
Maar het staat als een paal boven water dat ze bestolen zijn…iemand moet hen gevolgd zijn…
(en nadien de sleutel aan de receptie zijn gaan stelen, en de code van de safe gekraakt te hebben, zonder sporen na te laten…) maakt da een ander wijs hé :D
Nu ja, altijd doen alsof je hemel en aarde gaat bewegen voor hen, wat ik eigenlijk wilde doen was slapen… En ik moet ook zeggen, die dame haar taalgebruik was niet bepaald flatterend. Ik kan er ook een pakske van, maar hierbij kreeg ik zelfs rode kaken…

’s Avonds had ik dan nog enkele bezoeken, en uiteindelijk mocht ik ook naar huis gaan, om te genieten van mijn bedje…wat ik dus bij deze ook ga doen.

Grtz

BV-meeting

Hopsaaa vandaag mocht ik 3 hotels bezoeken...zoveeeeeel :) geen wonder dus dat mijn dag er bijna direct op zat... Na het laatste hotel, de Indigo Pearl, moest ik Aor gaan afzetten in de buurt van de luchthaven, nog een geluk dat dit hotel maar 5minuten daarvan lag..
Om haar te gaan afzetten, moest ik letterlijk naast de landingsbaan rijden..op zo'n dikke 50meter daarvan, helaas passeerde er geen vliegtuig..

Onderweg terug naar huis, reed ik dan op men dooie gemakje op een lange baan...1 vak heen, 1 vak terug...en hier kwam ik 2 wagens tegen die er niet beter op vonden, dan hun voorliggers voorbij te steken, op het ogenblik dat ik ook ongeveer passeerde...gevolg...ik moest kiezen...ofwel alles toegooien, en hopen dat ze niet in mijn kont peerden...ofwel vollenbak uitwijken en op de pechstreek verder rijden.
Ik koos voor het laatste, maar niet zonder heftig geclaxonneerd te hebben... Komaan seg, een andere auto inhalen...tot daar toe...over de volle witte lijn...ok nog...maar net op het ogenblik dat er een tegenligger aankomt???
Ik had 1u daarvoor een brommer ingehaald, was half op het andere baanvak van de tegenliggers gekomen...en ik had al een heel toeter-orkest over me heen gekregen....van een brommer die uit de tegenrichting kwam...voor zover ik weet, heeft een brommer wél genoeg aan een half baanvak...Ik kwam zelfs nog niet in zijn buurt...

Eenmaal terug thuis, werd het tijd om wat te gaan slapen, omdat ik morgen om 5u er uit moest voor de luchthaven...
Tegen 19u toch maar besloten mij klaar te maken om te gaan eten...en het werd stoofvlees..Lander zat namelijk al bij de Kris, en ik ging dan ook maar naar daar om een hapje te gaan eten...

Net toen we besteld hadden, kwam er een BV binnengewandeld, wel niemand recent, maar normaal gezien toch wel bekend... Frankyboy...je weet wel van de clip Mexicooooooo, Mexiiiiiiiiiicoooooooooo :) (de clip kan je HIER bekijken)

Zeer gezellige man om mee te praten...Het logische gevolg liet dus niet op zich wachten...in plaats van dat ik dus om 22u zou kunnen gaan slapen, werd het half 1 snachts...en ik ging dus veeeeeeeel te weinig slaap hebben! GRRRR....die BV's toch hé..

Maar tis wel altijd grappig om over andere bv's te kunne roddelen, wat we dus ook effectief gedaan hebben..en blijkbaar durven we ons dus wel eens vergissen over wie er een dikke nek heeft en wie niet...

hierbij besluit ik mijn dag-rapportje voor jullie, want anders kom ik te laat op de luchthaven

Grote groepjes, lekkere snoepjes

Vandaag stond me een 2e grote uitdaging te wachten...en groep van 11 fransjes, en een groepje van 18 fransjes...met de groep van 11 begon het al goed...
Dan stuur je ze naar een kamer met airco, omdat het daar frisser is + je hebt een beter overzicht over de groep én je zit rustiger...Dan komen ze terug omdat ze liever in de luidruchtige, warme receptie op een hoopje zitten...
Gevolg voor BiBi....moeilijk om iedereen tegelijk toe te spreken, of om hun aandacht erbij te houden..plezant is anders..ach, veel liever dan, dan een groepje zagemannen, voor wie niets goed is...

Volgende hotel, grotere uitdaging: 18 fransjes...waarvan er maar 4 kwamen opdagen..awel merci...plezant is anders, dan heft ne mens zich al eens uit zijn bed, komt er amper iemand opdagen...op zich kan het mij ook niets schelen, hoe minder volk, hoe minder kans dat ze komen zagen over vanalles en nog wat...helaas ook minder verkoop natuurlijk....

Ach, normaal raakt het men koude kleren niet...ware het niet, dat het dus die 14 mensen zijn, die mij binnen een week, of binnen 14 dagen doorheen de ganse dag gaan beginnen opbellen omdat ze totaal niet weten wanneer de minibus hen komt oppikken voor de luchthaven, of ofdat hun ticketjes herbevestigd zijn of niet...
Dat is dus MIJN straf, omdat ZIJ niet komen opdagen...van een omgekeerde wereld gesproken...
IK zou hen plots 's nachts moeten opbellen ofzo, om het te zeggen dat ze de dag erna MOETEN klaarstaan...grrrrrr

De andere hotels verliepen veel vlotter (ik zag nl amper iemand)..
dan had ik uiteindelijk nog een kleine 2u over, voordat we een kleine BBQ gingen houden in het kantoor van het lokaal agentschap...tijd dus om bij te slapen... Dit ging goed totdat we ongeveer een half uur verder waren...

Plots werd ik wakker gebeld, door 1 of andere Franse, die begon te mekkeren over een excursie en een niet nagekomen afspraak...
Ik heb direct gebeld om alles na te vragen, en wat bleek...alles bleek besproken geweest te zijn met haar man...en achteraf was ze toch razend kwaad geworden...en dat mocht ik ontgelden...
Na even alles nagecheckt te hebben, heb ik die vrouw teruggebeld...en mocht ik blij zijn, als ik men zin mocht afmaken...zulke onbeschoftheid...dan wil je hen zeggen hoeveel geld ze uiteindelijk terugkrijgen, snoeren ze je gewoon de mond...want ze waren nog niet klaar met hun uitleg (die ik ondertussen al 3x gehoord had)...
Uiteindelijk gingen ze zelfs daar niet mee akkoord..en moest ik nog eens met het agentschap gaan praten...want morgen vertrekken ze...en ik ben hun enige hoop...(mijne werkdag zat er op...kheb dus lekker voortgeslapen...)
Enige geluk voor hun was dat ik toevallig met het agentschap moest gaan eten...

Ze krijgen dus een X-aantal percentage geld terug, net niet de helft...ben eens benieuwd welke franse scheldwoorden ik morgen ga bijleren...

In elk geval is het momenteel tijd om energie bij te laden voor morgen, want dat ik ga afzien, dat staat als een paal boven water...

Grtz
Rikki

Oopsie Poopsie?

Ik mocht vandaag dus vroeger beginnen omdat er gisteren plots een 4-tal toeristen was komen opdagen, waarvan we zelfs het bestaan niet afwisten…Om 9.15…3 kwartier slaap door men neus geboord!!! Al een geluk dat het toffe mensen waren…na mijn hotelbezoekjes mocht ik nog eens naar de luchthaven…en het was me echt wel het dagje niet? :)
Eerst vergat ik mijn sleutels in de wagen, terwijl die al op slot was…(LOEMP!!!), dan begon mijn rug nog eens pijn te doen tijdens het staan aan de balie…
Na iedereen uitgewuift te hebben, heb ik samen met Joris mijn evaluatie overlopen…en net op dat ogenblik, voor onze neus…en botsing…
Een wagen en een brommer…een vreemdeling en 2 thaise jongeren…3x raden wie er in fout was…Sowieso de blanke! Zogezegd omdat de jongeren op de voorrangsweg reden…ik wist niet dat dit bestond op een privé-parking…Veel heisa en komedie voor niets…1 van die jongeren was aan het manken dat het een lieve lust was…7 man airport security..want ahjaa, wat heb je anders in godsnaam te doen op de luchthaven… 2 politiemannen die direct een verslag begonnen te maken…
En dan komt de clue…de blanke gaf 1000 baht (of 2000) aan 1 van die jongeren, en daarmee was alles geregeld….zowel voor de politie, als voor die jongeren… (voor 25€!!! :D)
Uiteindelijk kon ik naar huis toe, maar niet voordat ik eerst mijn info voor mijn eindwerk was gaan halen…
Bij deze sloot ik dan ook mijn dag af…

Gegroet

Schwimmen jaaaa! :D

Vandaag mocht ik aan de slag in een nieuw hotel: ‘By the Sea’…ik vind het ne stoeme naam :D maar het waren vriendelijke Nederlanders (maakt da mee seg) die hier logeerden. Ik werd vandaag trouwens aan een andere partner gekoppeld. Ipv met Noi, mocht ik met Aor op stap. Ook wel fijn gezelschap. Nu ja, iedereen van het lokaal agentschap ik gezellig om mee samen te werken.
Al had ik na mijn 1e werkdag met Aor, bijna geen vervolg meer kunnen breien aan mijn stage. Ik stond namelijk deze morgend aan een kruispunt, klaar om rechtsaf te slaan (en ik stond op het juiste vak!!). Naast mij stond een kleine 10-tonner, ook klaar om rechtsaf te slaan (ondanks dat ie op het vak voor rechtdoor stond). Het licht sprong op groen, we vertrokken beiden, en ik moest direct alles toegooien, of ik had geplet gezeten tussen de berm en de vrachtwagen… Ik denk dat dit de 1e keer was, sinds lang dat ik iemand voor het grootste vuil van het straat heb uitgescholden…(hij kon het jammer genoeg niet horen)… Maar daarmee was de kous nog niet af, want de komende 5km bleef die eikel me maar irriteren, gezellig in het midden van het straat rijden zodat ik niet kon passeren e.d….uiteindelijk geraakte ik hem voorbij, maar aan het eerstvolgende licht, kwam ie weer naast mij staan (en weer op het verkeerde vak)…maar ditmaal was ik voorbereid…hij ging mij niet nog eens liggen hebben…Ik begon reeds luidruchtig gas te geven…het licht sprong op groen…en ik ben blijven staan.. :D
Hah, ik had hem ditmaal goed liggen, want hij kon niemand koeioneren…
Na 4 bezoekjes, had ik gedaan met werken, en mocht ik op mijn lauweren rusten. Nu ja, rusten… eerst nog zorgen maken over een onbetaalde gsmrekening (ik bel blijkbaar teveel).

Tegen de vooravond aan besloot het agentschap plots om te gaan zwemmen in de zee (nee hoor, we zwemmen in de bomen…). Ik besloot dus tegelijkertijd om mee te gaan! Want ja, op andere dagen zou ik anders alleen moeten gaan, en da’s ook niet gezellig natuurlijk. Het verschil in temperatuur tov onze Noordzee is trouwens hallucinant groot. In België durf ik met moeite in de zee gaan, hier heb ik het zeer lang volgehouden. Het water was gewoon aangenaam! Ideaal voor een zwempartij’tje, en om een kleurtje op te doen!
Toen het donker werd hebben we het maar voor bekeken gehouden, en na het eten, ben ik op men dooie gemakje naar huis gereden.


grtzzzz

vakantieeeeeeeeee :)

Vakantieeeeeeeee :D voor 1 dagje alleszins toch... lekker uitslapen tot 11u..een zaligheid...
Daarna even voor school gewerkt, en naar het kantoor van het lokale agentschap getrokken om te wachten op Aor, die met mij naar het gemeentehuis zou gaan voor gegevens op te snollen ivm mijn eindwerk...Eindelijk een deftige bron, waar ik effectief iets mee ga zijn...

maar voordat ik er erg in had, was het reeds 19u, en mja, wat doet ne mens na 19u?

Inderdaad...niet veel :)
Na dus een filmpje gezien te hebben, ga ik nu dadelijk slapen, om morgen met 2x zoveel energie te gaan werken!

grtz

PS: deze was ik enkele dagen geleden vergeten...maandag moest ik naar Evason hotel gaan, en onderweg lag er een lekker vettige plas... en net op dat ogenblik wilde ik een vrouw (met witte broek) op haar brommer voorbijsteken... jammer dat ik haar niet heb horen vloeken, ik had wat kunnen bijleren denk ik... Ik had nochtans uitgeweken! maar de plas was gewoon te groot ;)....spijtig he?

ik heb iets met airco's

Nadat het dus half 12 gepasseerd was, kwam er eindelijk iemand opdagen om mijn airco te maken...tenminste, dat dacht ik...hij heeft het nagekeken en mij gewoon gezegd dat ik het de dag erna nog eens moest gaan vermelden aan het hotel...gevolg, een lekker heet nachtje zonder airco..hoe fijn is dat niet!!!

vandaag mocht ik enkele hotels bezoeken, en in de laatste 3 kwam ik klanten tegen die ik 2 weken terug op het vliegtuig richting rondreis had gezet.
Ze herkenden me nog allemaal, en het was een fijn weerzien.. Maar uiteindelijk heb ik het toch kort gemaakt.
Ze wilden toch niets boeken, en ik wou naar huis ;)
Al had ik in Diamond Cliff iets tijd over voordat de klanten er waren, en heb ik lekker bijgepraat met Yuki ( het was dus niet Uki). Blijkbaar is het een 25-jarige japanse griet, die hier reeds een jaar is, en die dat toevallig op dezelfde dag als ik verlof heeft!

Ondertussen kan ik ook met enige trotsheid melden dat mijnen airco terug macheert, en ik dadelijk ga genieten van mijn bedje...
maar eerst nog even dit: Bij Jetair rijden ze hier rond met de FIETS... :D (en tis ier retewarm ;) )

grtz

Zweten dat het ginne naam heeft

Mijnen airco is weer naar de vaantjes...plezant is anders, zweten gelak zot...ik moet zelfs ginnen douche meer nemen..Ondertussen wacht ik nu al 2u en half, vruchteloos op da stukske krapuul, dat zich loodgieter durft noemen...hij is al onderweg sinds 20u20 ofzo...ik vraag mij toch wel af van waar dieje dan komt? Moete ze dieje nog invoeren uit 1 van de buurlanden ofzo?

Dit buiten beschouwing gelaten, was het vandaag nog een redelijk fijne dag..Al snap ik sommige mensen toch nog steeds niet hoor.
Ze vragen om een excursie met weinig volk, dan stel je er eentje voor, waar er maximum 8 man mag zijn...dan is dat nog teveel..
voor het geval er nog mensen zijn die deze mening delen, heb ik 1 gouden raad:

BLIJF GEWOON THUIS!!!

want alle andere excursies, is het 20 tot 30 man, daar heb je evengoed niets te zoeken.
Andere mensen zijn dan wel iets nuchterder, en die denken tenminste logisch na, en boeken gewoon. wat is me dat nu..
stelletje rare Fransozen...

tegen 19u deze avond had ik eindelijk gedaan.
Ik ben nog maar eens in Diamond Cliff gaan eten, want ik was vrijwel zeker dat die klagers al terug naar huis waren.
Daar heb ik een japanse receptioniste leren kennen, Uki (joeki), werkelijk een toffe meid...

Na het eten gewoon op mijn kamer gebleven om te wachten op de loodgieter, en dat doe ik nog steeds. Ik denk dat ik hem (nadat hij mijnen airco gefixt heeft natuurlijk) gewoon eigenhandig van het balkon ga flikkeren...Dattem maar me een ander zen klokke ga spele!

grtz
Rikki

Slaapjes doen, schaapjes tellen

Het was deze morgend weer te vroeg om op te staan...nu had ik nog minder slaap gehad dan anders...grrr
Eerst had ik in Diamond Cliff 2 fransjes, en dan 4 nederlandsjes, maar die wilden liever bij elkaar blijven...
En het moet gezegd zijn, het was een gezellige boel :) zulke lieve mensen. Die moesten ze meer maken!
(waarschijnlijk lopen er zo ook velen rond, maar die blijven gewoon in Belgie, die gaan niet op reis...)

Om half 1 zat men dagje er dan op, redelijk snel, maar dat mag ook hé, mij hoor je dan niet klagen.

En na dan wat bijgeslapen te hebben, ben ik op men gemakje vertrokken om een smoske te eten...mjammieeeeeee :)

en verder is er niets spectaculairs gebeurd, dus ga ik nu terug slapen! :)

Grtz
Sleeping Rikki

vuile, langharigen dikzak

Er stond me vandaag een betrekkelijk lange dag te wachten, en het beloofde niet veel goeds te worden. Vanaf het ogenblik dat ik opstond, voelde ik me al zo loom als iets.
In elk geval, loom of niet, werken moet je altijd.
Bij mijn eerste stop, in Diamond Cliff werd ik al aangenaam verrast...van de 8 franstaligen die moesten komen, kwamen er maar 2 opdagen! en het waren dan nog eens toffe mensen. Zowel ik als Noi kregen een drankje aangeboden (dat heb ik nog nooit meegemaakt).
En toen we doorgingen kregen we beiden een zoen...

De volgende halte was er eentje dat eerst fijn, en daarna redelijk zuur werd.
Bij de nederlandstaligen zat er toevallig een reisagente, die 10 jaar geleden bij mij op school gezeten had. Altijd plezant om een praatje te slaan over welke leerkrachten er na al die jaren nog zijn, en een beetje na te pluizen ofdat ze doorheen de jaren veranderd zijn of niet.

Bij de franstaligen daarentegen dat er zo ne klojo die hier al voor de 3e keer was, en alles beter wist als ik (dacht hij)...en hij ging de anderen even snel uitleggen waar ze MIJN excursies, veel goedkoper konden gaan boeken...Altijd plezant natuurlijk, als je zelf moeite doet, en er dan ne ***** even snel komt zeggen tegen de andere dat ze beter op een ander gaan...

nu weet je wat? Ik hoop dat hun verlof (de uistappen dan toch) echt compleet VERKLOOT wordt...dat zal hen leren, te luisteren naar ne langharigen dikzak, me een vuil klakske..

's avonds gingen we naar het office van moonshine (lokaal agentschap waarmee we samenwerken), en kregen we lekker, en (vooral) veel eten.
De avond was gezellig, maar Lander en ik wilden de avond nog gezelliger maken, dus gingen we even een stapje in de wereld zetten...ahja, op zaterdag, kan toch niet anders of er is overal veel volk...?

Nu niets is minder waar...ik denk dat er meer mensen komen kijken naar ne show van Will Tura, dan dat er hier mensen in de discotheek zaten...
Redelijk zwaar teleurgesteld besloten we dan om tegen 2u terug naar huis te gaan

Vandaag was het maar 1 hotelletje dat ik moest gaan bezoeken, de Indigo Pearl, voor diegenen, bij wie het lichtjes een belletje doet rinkelen...voor zover ik zelf weet, hebben de kandidates voor de Miss France 2008 (of is da 2009) verkiezing hier gelogeerd. Helaas voor mij, was dat net 2 maanden voordat ik er was.

Van ongeluk gesproken... Na een kort bezoekje aan dit hotel, kon ik vertrekken voor de luchthaven waar we wederom vaarwel gingen zeggen tegen onze geliefde (en een pak meer gehate) toeristen.. Nog een geluk dat de volgende lading op tijd was, waardoor we snel weg konden van de incheckbalie.

Alles verliep zeer vlot...totdat er 2 reizigers (van Thomas Cook dan nog wel!!!!) naar mij kwamen. Echt de wanhoop nabij, want iemand had hun valies meegenomen, en hun eigen valies achter gelaten. Het enige wat ze wisten, was dat het Best Tours klanten waren (ahaa, dus daar lag de link met mij) en dan de naam... Nu kon voor mij de speurtocht beginnen. Zoek maar eens iemand op de luchthaven, wiens naam je alleen maar hebt hé, je kan er totaal geen gezicht op plakken...

Nu, deze 2 TC'ers gingen op mij wachten beneden, terwijl ik boven op zoek ging naar de ware 'valiezenrovers'. Nu, dankzij Lander waren deze mensen redelijk snel terecht. Jammer genoeg waren ze net ingecheckt. En ik kon hen op GEEN ENKELE manier overtuigen dat ze de verkeerde valies hadden ingecheckt, en dat hun valies daar nog stond.
Uiteindelijk ging die vrouw toch mee kijken, maar ze bleef maar tegen mij zeggen dat dat niet kon dat hun valies daar nog stond, en bla...bla...bla...kôôôôt..kôôôôôt....kôôôôôt...kediijjjjjk....bla...bla...bla...
totdat ze voor de valies stond...en dan snapte ze niet hoedat het toch kwam dat ze de foute meegegraaid hadden...(en ik was zeker dat het hun valies was...ahja, hunne naam stond er op....dus blijkbaar kan ik lezen, en zij niet...)
Ondertussen waren de TC'ers er ook vantussen gemuisd...zonder valies... (later zou ik vernemen dat ze gewoon naar hun hotel vertrokken waren...eikels)

Nu kreeg deze dame haar valies niet mee, voordat die andere van het vliegtuig gehaald was...Nu was ik toch wel eens benieuwd ofdat die valies inderdaad identiek was..

...en inderdaad hoor...deze valies...ze..trok er langs geen kanten op!!! enkel de rode band rond de valies was identiek.....de vorm was verschillend, zelfs de kleur... toch raar dat mensen zich puur op diene riem rond die valies baseren, en gewoon een koffer meegraaien...nog een geluk dat onze eikeltjes van TC mij dit kwamen melden, anders, grote, dikke, vette soep hé.

Mevrouwtje bleef trouwens zeggen tegen mij van: 'ja, je ziet toch e, compleet hetzelfde, echt identieke valiezen...'
Ik denk persoonlijk dat mijn lieftallig achterwerk zelfs het verschil tussen deze koffers zag, maar bon...die mensen, ze waren blij dat ze hun eigen valies terug hadden, en ze verloren mij niet meer uit het oog, ze durfden zelfs niet meer de lift te nemen zonder mij...ik heb daar 1 woord voor...ERREUUUUUUUG...

achja, na dit kleine voorvalletje zat men dagje erop, en besloot ik na het eten maar direct te gaan slapen

Grtz

Sherlock Rikki

Woensdag 11 Maart

Vandaag was men vrije dag, en behalve dan enkel aan het eindwerk te werken, doe ik steevast andere dingen.
Ik moest vandaag bijvoorbeeld een levensnoodzakelijk pakketje op de post doen. Daarna ben ik naar Central World gegaan. Dat is een enorm groot shoppingcenter, waar we winkels zoals ‘Esprit’, ‘Hush Puppies’ en zoveel meer bekenden terugvinden. Een waar paradijs voor de Europese vrouw. Nu ja, voor zover ik weet, ben ik nog steeds geen vrouw, dus op 30minuten was ik overal gepasseerd, en kon ik terug op men gemakje naar huis toe gaan. Ondertussen was mijn internet weer verdwenen, waardoor ik dit dus met een dagje vertraging post.
Eenmaal terug op mijn kamer (en men gsm terug opgeladen), kon ik vertrekken naar het Office van Moonshine, waar ik nog iets zou proberen te doen voor school. Dat lukte redelijk aardig, totdat ze buiten begonnen te snookeren. Dat kon ik eenvoudigweg niet toestaan. Ik ben gelijk ne zot naar buitengespurt en heb het hen direct maar eens goed duidelijk gemaakt! Er werd niet verder gespeeld!...


…zonder mij :D

Na gezellig wat gesnookerd te hebben, zijn we dan vertrokken voor nog eens zo’n koreaans bbq’tje, wat me geweldig goed smaakte. Maar uiteindelijk was mijn dag er dan ook weer aan…

...nadat ik een kakkerlak verzopen had in het toilet!!MUAHAHAHAHA

Donderdag 12 Maart

Vandaag mocht ik gezellig opdraven voor een Indogo Pearl'tje, een Twin Palms'ke en een Diamond Cliffke..

Alles verliep voorspoedig, zelfs iets té voorspoedig naar men goesting, en jawel hoor, vanaf de Twin Palms liep het mis...Mijn geliefde Fransoosjes bleven praten, daarna moest ik nog even een praatje gaan slaan met een nederlandstalige klant...gevolg...Erikje was massa's te laat op de afspraak in Diamond Cliff, nog een geluk dat die mensen het mij niet kwalijk namen...

Uiteindelijk zat men dagje er ook op, en kon ik rustig nog enkele filmpjes kijken.

:@

Vandaag was het weer zover, ik had weer maar eens prijs terwijl ik ging eten.
Deze ochtend, ik had net 2 worstjes op mijn bord geschept, en wou net een eitje gaan halen, toen er een koppel fransoosjes opdook voor mijn neus. Die dadelijk begonnen te klagen over vanalles en nog wat.
1) Het eten 's morgens is steevast hetzelfde, er is geen afwisseling (ja natuurlijk, als je altijd hetzelfde neemt, heb je inderdaad geen afwisseling, verder hebben we koreaans, japans, thais en een enorm uitgebreid europees ontbijt...als dat al niet afwisselend genoeg is)

2) We hebben half pension, dat kost 1200 baht /pp, per dag, en we doen maar 600 baht per persoon op...wij vinden dat we dus teveel betalen....(of je eet gewoon te weinig)

3) we betalen ons, desondanks het half pension, blauw aan drank...(of je leest de brochure gewoon niet, anders zou je geweten hebben dat je die moet bij betalen)

4) we zijn naar het privé-strand van het hotel gegaan, en we werden op een pick-up gezet, als beesten zaten we daar op elkaar (...misschien toch maar minder eten dan?)

uiteindelijk heeft het 10minuten geduurd voordat ik kon gaan eten. Men worstjes waren ondertussen koud, mijn humeur stond op onweer... Want door deze 2 klojo's, die de bezoektijden in het hotel niet respecteren, en me liever lastigvallen tijdens men eten, had ik nog amper tijd over om deftig te ontbijten, waardoor ik dus met honger van tafel ging.

Het ergste was dus, dat ze wilden dat IK er iets aan ging doen...alsof dat het hotelmanagement gaat luisteren naar iemand zoals ik, en direcht hun buffet gaat omgooien, goe gelachen...idioten...

Volgende keer krijgen ze (vriendelijk) de volle lading van mij...het is gewoon schandalig dat ze ne mens lastig vallen tijdens zijn eten...ik bel hen 's nachts toch ook niet op om te zeggen dat het bijna licht is?

Tegen de avond was ik toch al terug iets afgekoeld, waardoor ik op men gemakje op zoek kon naar avondeten, ditmaal niet in het hotel, want die mensen nogmaals tegenkomen, daar had ik fataal geen zin in.

Uiteindelijk is het een KFC'tje geworden...wat tussendoor ook wel eens lekker kan smaken.
Eenmaal daar aangekomen, kwam ik al een eerste hilariteit tegen...2mannen uit het midden-oosten, met nen dikke nek van hier tot in Tokyo...met exact hetzelfde hemd...zowel het motiefje, als de kleur...toch raar dat mensen dan niet doorhebben dat ze zwaar uitgelachen gaan worden.
Feit nummer 2: Indiërs hebben dus effectief dat grappige accent als ze praten...en ook met hun hoofd schudden doen ze constant..Ik zag net een man in de playboy-winkel (enkel kleren!) vragen naar een t-shirt, terwijl ie met zen hoofd schudde... :)

Eigenlijk moet ik ook stiekem toegeven dat er enorm veel domme mensen rondlopen, of om het vriendelijker te stellen, 'simpele geesten' er zijn.
Ik wandelde een 'Family Mart' binnen voor een drankje, en daar stonden ook zo'n 2 midden-oosten-sujetten. Niet dat ik iets tegen die mensen heb...maar kom...
Ze bestelden iets, en het meisje begreep hen niet, dus ik besloot hen te helpen. Waarop 1 van die mannen vroeg of ik daar werkte...Tuurlijk werk ik daar...hun uniform: geklede zwarte broek, met daarop een wit tshirtje, met groene en blauwe verticale strepen. En er staat 'Family Mart' op (wat anders...)
mijn kledij: een rode short, en een zwarte tshirt met opschrift 'Pudel'...ik was dus geheel in werk-uniform hé, of niet soms?! (dom?) De andere probeerde mij ondertussen duidelijk te maken dat hij gel zocht, door steevast naar mijn haar te wijzen...die mannen zijn gewoon te lui op zelf op zoek te gaan, want ter hoogte van zijn knieën stond de gel......

Uiteindelijk was ik bijna aan men wagen aangekomen, toen ik nog enkele vrij lege barretjes passeerde...
in 1 bepaalde bar klonk het welbekende 'fly on the wings of love', ik keek binnen, en zag 2 vrouwen verveelt rondkijken voor 'klanten' of iets dergelijks...en ik zag 1 oudere blanke, die heftig aan het dansen was op deze muziek, en zijn thaise griet in het rond zwierde...letterlijk...want ze vloog echt rond...


Ik had genoeg gezien voor vandaag, en besloot maar flink naar huis te gaan, en te slapen, want morgen is mijn vrije dag, en ga ik even kijken in een shoppingcenter wat er te kopen valt..

grtz
Rikki

Slapen wil ik doen gatverdamme

Vandaag mocht ik in de late namiddag beginnen (rond 16u)..en jullie raden het ongetwijfeld al zeker?
Inderdaad... 5x ben ik wakker gebeld geweest... 5x....
En dan moet je weten dat ik de voorbije 4 dagen, in't totaal 3 telefoontjes gehad heb..en nu, op de enige dag dat ik was kan uitslapen, plots 5...ik begin toch echt wel te vermoeden dat toeristen zo'n ingebouwde radar hebben, die hen telkens op de hoogte stelt, wanneer hun Tour-rep kan uitslapen, en zeker gestoord moet worden.

Uiteindelijk moest ik vandaag maar 3 hotels bezoeken. En bij het eerste hotel had ik al dik prijs...de mensen daagden, naar goede gewoonte, niet op...toch altijd fijn hé, je broek verslijten voor niets. Ik had gisteren in dit hotel dan al een koppel moeten 'helpen', want die hadden een week geleden blijkbaar reeds gevraagd en geklaagd om van hotel te veranderen.
Ik had hen verzekerd dat ik dit ging onderhoren, en vandaag ging ik hen antwoord geven. Ik gaf hen dus het uur op...en raar maar waar, ze daagden OOK niet op...
En dan moeten wij steeds vriendelijk blijven?

Uiteindelijk kwamen bijna alle andere mensen, uit de andere hotels wel opdagen, waardoor ik toch nog iets van nut had vandaag.
Ik kreeg zelfs een dochter aangeboden van iemand. (waarschijnlijk puur om korting te krijgen op de excursies). Ik vrees helaas wel dat ze iets te oud was voor mij (al is 5 jaar niet zo heel veel natuurlijk)

Morgen kom ik hen nog eens tegen normaal gezien, eens kijken wat ik er nog allemaal bij kan krijgen..

Groetjes
Rikki

I'm gonna run, run, as fast as i can ;)

Het deed vandaag toch wel een beetje heel veel pijn om op te staan, rond 5u, het is wel effe geleden dat ik er nog eens zo vroeg ben uitGEKROPEN...en dan nog om een inspanning te leveren..
nog een chance dat zot zijn, geen pijn doet :)

Op de koop toe, begon het dan nog eens te regenen ook. Op dat ogenblik begon ik mijn intelligentie serieus in vraag te stellen... Het was 6u 's morgens, het regende pijpestelen, en ik ging een inspanning leveren, ondanks dat ik conditioneel vér achterop hinkte...

We konden dan eindelijk vertrekken om 6u stipt. En Joris schoot er vandoor als een pijl. Ik wist dat dat dé te kloppen man was voor mij, dus ben ik er achteraan gehold. Dan heb ik ongeveer 2km achter hem gelopen, zonder dat iets afwist van mijn afwezigheid...*profiteer profiteer*..
Na ongeveer 2 en halve km kwam Lander ons dan vervoegen, en die stak Joris en mezelf direct voorbij! Ik ben dan maar mee opgeschoven, en ben nog zo'n 2,5km achter Lander blijven hangen..ook zonder dat ie het wist.. Op een bepaald moment passeerden we een bordje met daarop '6km'. We waren beiden dolgelukkig, want we dachten dat dit de afstand was die we reeds hadden afgelegd...totdat we het bordje '5km' tegenkwamen...onze droom spatte uiteen...

Na even wat (ijskoud) water bijgetankt te hebben, bleef ik rustig verder mijn tempo lopen, terwijl Lander even naar adem moest happen (door het ijskoude water, dat rechtstreeks op zijn maag sloeg). Hierdoor kon ik dus beetje bij beetje uitlopen. Ik werd nu omringd door jonge kereltjes van maximum 12 jaar, die blijkbaar al heel de tijd voor mij gelopen hadden. Dit waren van die kleine Thaiboxer'tjes. Voor de komende 3 km zouden we elkaar om de beurten terug voorbijsteken. Wat mij enorm irriteerde eigenlijk.

Uiteindelijk kwam het bordje met '1km' eindelijk in zicht. Ik dacht van:' zalig, de laatste km, dit gaat snel voorbij zijn'...Heb ik me daar even aan mispakt...deze km leek NOG LANGER te duren dan de voorbije 9... maar uiteindelijk wist ik me dan toch over de finish te slepen, binnen de 53,30 minuten...
Dat ik onderweg enkele keren gestorven was, vermeld ik er gewoon maar even bij voor de ramptoeristen onder ons.
Mijn missie was dus geslaagd, want ik was Lander en Joris voorgebleven. Al moest ik toch wel even slikken toen ik over de finish ging, want ik zag Joris reeds staan, aan de kant van de weg. En ik vroeg me reeds af wanneer hij me voorbijgesneld was. Uiteindelijk bleek dat hij misselijk geworden was, en jammer genoeg heeft moeten opgeven.
Ik ben ergens in de top50 geëindigd veronderstel ik...en we waren toch met zo'n 200 man, minimum, waarschijnlijk waren het er meer!

Na onze fijne inspanning, kwam er nog beter nieuws..we mochten gaan werken! maar er waren geen noemenswaardige problemen, en zo heb ik men dagje rustig kunnen doorbrengen, om optimaal te recuperen.

Variatie aub!!!

Zo, veel nieuws is er vandaag ook niet gebeurd, niets spectaculairs ofzo..
Overal waar ik kwam (en waar de mensen kwamen opdagen tenminste) heb ik men ding gedaan. Toevallig had ik 2 klanten gisteren blijkbaar al ontmoet, aangezien ze naast mij zaten in Burger King. Maar dat weet je uiteraard pas achteraf. En misschien maar goed ook dat ik dat toen niet wist, en zij ook niet, anders had ik waarschijnlijk niet rustig meer gezeten.

Zoals jullie zien, zit er momenteel barweinig variatie in mijn dagen, en kan ik jullie ook weinig nieuw vertellen, tot mijner spijt.

En daarom, ga ik vandaag iets totaal anders doen...ik ga vandaag mee een wedstrijd lopen..10km...om 6u 's morgens...
En dat, terwijl ik geheel geen conditie heb, en veel liever in mijn bedje zou blijven liggen!...


...wordt vervolgd....

Massageeeeeeeeeee?

Zo, hier ben ik weer.
De voorbije 2 dagen had ik niets speciaals te melden, er was dan ook niets gebeurd.
Behalve dan dat ik gisteren gepoogd heb een kakkerlak te verzuipen. Toen ik ging slapen lag ie nog vrolijk te spartelen op zijne rug...toen ik wakker werd, was ie weg...

Vandaag mocht ik eindelijk nog eens opdraven om mensjes te gaan bezoeken. Helaas kwamen er amper mensen opdagen.

Totdat ik een telefoontje van het Novotel kreeg om te vragen waar ik bleef. Op de 1 of andere mysterieuze reden was er een boeking gebeurd, waardoor ik geheel onverwacht, een hotelletje extra mocht gaan bezoeken.
Jammer maar helaas, verkopen zat er vandaag niet echt in.

Na dan een uurtje (teveel) gegeten te hebben, mocht ik weer maar eens naar de luchthaven gaan. Bijna geen problemen, wel heb ik kennis gemaakt met enkele mensen die daar ter plaatsen werken, bij de check-in. Ik ben dus al verzekerd van een goed plekje op het vliegtuig, de dag dat ik terugkom...da's toch al een geruststelling.
Verder nog enkele toffe mensjes op de luchthaven, waaronder ons 'tikske', lieve meid...

Ter gelegenheid van de afwezigheid van Joris, mocht ik eens boven staan, bij de binnenlandse vlucht tussen Phuket en Bangkok. Dat viel uiteindelijk beter mee dan ik verwacht had.

Het is trouwens ook vandaag dat de nieuwe stagiair aangekomen is (voor de rondreis). Ik ben dan als een brave collega op de luchthaven gebleven totdat hij zijn vlucht kon nemen, richting BKK.

Na een veel te lange autorit terug naar huis, ben ik eens een Burger King binnengesprongen, jeetje man, wat draait men allemaal niet in die burgers. Uiteindelijk doet het er niet toe, want het was enorm lekker.
Onderweg naar BK had ik zelfs een gratis massage aangeboden gekregen, maar die heb ik beleefd geweigerd door te gaan lopen :)

Zo, nu zijn jullie ook weer op de hoogte van het reilen en zeilen in Phuket

Gegroet lieve onderdaantjes
Rikki

I want to ride my bicycleeeee

Vandaag viel eigenlijk best wel mee, niet direct mensen die kloegen over vanalles.
Het belangrijkste vandaag was dat ik eindelijk heb geprobeerd om hier te rijden, meer zelfs, het is me nog gelukt ook!!!

Op zich wel eens iets anders, maar getinte ruiten zijn toch iets gevaarlijks hoor. Je ziet maar de helft, en dan nog in't donker...

Het regende op de een of andere manier werkelijk telefoontjes vandaag, echt ab-nor-maal...maar ja, dat komt met de job mee zeker?

's Avonds dan maar sushi e.d. gaan eten (ik eet dat dus totaal niet)...en dan moest ik nog opletten dat ik niets met krab binnenspeelde, want blijkbaar ben ik daar dus allergisch aan.

Na de Japanner zijn we nog gezellig iets gaan drinken in de Montes, samen met Tim, en de Fons, die totaal niet masso-socialistisch is ofzoiets (hij heeft het niet voor handboeien...)
Leutige boel totdat onze fons iets teveel op had, en ons begon uit te maken voor dikkenekken, die hem maar als een simpel oud boereke zagen. Hoe hij daar op komt, geen flauw idee, maar blijkbaar doet ie dat elke keer..

Uiteindelijk ging hij naar huis, want hij was onze dikke nekken beu...en ik hem eerlijk gezegd ook wel..

De tijd vloog voorbij, en voor ik het wist..lag ik terug in mijn bed voor de volgende dag :)

Rikki

luchthavenbezoekje

Vandaag was het voor de eerste maal mijn beurt om zelfstandig, zonder Joris of Lander de frantaligen naar de luchthaven te doen, en de nieuwe lading op te wachten. shhpaaanneeeeend :D

In elk geval, ik moest om 3.45u opstaan..wat een hel, zeker voor iemand die graag in zijn bed blijft liggen 's morgens!
Nog een geluk dat iedereen er zo over dacht, zo waren er geen noemenswaardige problemen met de vertrekkers.
De nieuwbakken fransoosjes daarentegen...vielen ook allen goed mee...behalve dan 1 man, die samen met zijn vrouw naar de PhiPhi Eilanden ging, omdat ze liever daar verbleven dan in Phuket of Patong. Het zij zo. Ze kwamen in ieder geval als 3e ofzo naar buiten, en jammer maar helaas, hun chauffeur zat nog bij het vertrek vast, en kon pas binnen de 5 minuten beneden staan. Dat was helaas niet naar de zin van die man. Hij begon onmiddellijk tegen mij te zagen, dat ie in Parijs al 3u had moeten wachten en dat hij er een vlucht van 12u had opzitten. (en ik weet da natuurlijk niet, want ik ben plots wakker geworden in Patong, en heb nog nooit een vliegtuig genomen, je kent dat wel)
Zijn vrouw was de vriendelijkheid zelve en verzekerde me dat het niet zo erg was..Je moet maar met zulke oermens getrouwd zijn (want zulke snuiten trok ie naar mij, echt veelzeggend..Zo van: 'och jonge, sukkelareke, golle moet echt naar mijn pijpen dansen knoeiers, golle kunt echt nix, en ik ben dé man'...) Weet we wat ik dan denk? Wie laatst lacht, best lacht...en raad eens wie het laatst gelachen heeft!
Want die man begon zelfs al te zeggen dat IK, voor hen de taxi naar de pier moest betalen, zodat ze met de boot naar hun hotel konden vertrekken. Kan je het je voorstellen? IK moest ZIJN taxi betalen...da zou ook ferm tegen mijn sympathiek achterste geweest zijn.

Alle gekheid op een stokje, je moet vriendelijk blijven, en 5 minuten later kwam hun vervoer aan, ik heb me vriendelijk verontschuldigd voor de geleden vertraging (van max 15min). De vrouw zei weer vriendelijk dat het niets was...de man...nu ja...op 5minuten wordt hij ook niet plots slim...

Eindelijk waren ze weg, en konden we hen gezellig, met zen allen uitlachen. Het was nog maar 6u, en hun boot vertrok pas om half 9...de idioot :) moet je daarvoor zo van uwen tak maken? of hij nu moet wachten aan de luchthaven, of aan de pier, is dat niet ver hetzelfde? ;-)

Nadat we iedereen begroet hadden op de luchthaven, kon ik eindelijk naar het ziekenhuis *doet een vreugdedansje*.... Bloedonderzoekje doen, morgen weet ik meer, via mail...

Dan was eindelijk MIJN moment van de dag aangebroken. Ik kon 3uurtjes slapen. En raar maar waar, geen kat (of toerist) die me stoorde.

Dan weer eventjes toeristjes gaan helpen in hotels, voornamelijk met goede kamers te geven, want als het aan de hotels ligt, steken ze die toeristen in het donkerste kamertje weg..;
...nu ja, als het aan mij ligt.... (geen commentaar ;-) )

Bij de laatste 2 hotels ging het dan fataal mis...niet met de toeristen, maar met het weer! mijn eerste echte regenbui! maar het moet gezegd zijn, het luchtte enorm op, zulke verfrissing...

Maar het moet wel gezegd zijn...een Tour-rep ziet af.. je kan zelfs niet rustig eten.
In de Diamond Cliff gingen ik en Lander eten. En tegen de tijd dat mijn bord voor de 1e maal was volgeschept, was ik al door 3 van onze klanten aangesproken geweest...jeeeej....ik heb soms ook honger weetjewel.... sommige mensen lijken echt niet te snappen dat wij daar ook behoefte aan hebben.

En tout cas, ik ga nu wat slaap inhalen, en hoop dat er morgen en de volgende dagen, geen klagers meer zijn.

Wet Rikki

Fransje hier, fransje daar

Voila, ik zie er terug 'normaal' uit, en kon weer met een gerust gemoed aan de slag gaan. Iedereen was goedgeluimd en supervriendelijk, dus dat was alleen maar een noot, die de dag verder positief kon laten verlopen.

Ik heb mijn eerste dubbelgesprek nl-fr ook achter de rug, om de simpele reden dat de franstaligen mij mee met de nederlandstaligen gevolgd waren naar het vergaderzaaltje waar ik de info-meeting ging geven. Op de 1 of andere manier kunnen franstaligen NIET kloklezen, want ze stonden duidelijk een half uur later vermeld. Ach ja, in elk geval, ik ging er vol goede moed tegenaan, en kon redelijk goed overswitchen tussen de 2 talen, zonder noemenswaardige fouten. Verder kwam ik toch niets speciaals meer tegen, en heb dus nog iets extra kunnen rusten, om morgen om 4u te moeten opstaan, om de fransen naar de luchthaven te begeleiden, en de nieuwen te verwelkomen. Hopelijk zijn deze mensen iets vriendelijker en minder ambetant, dan dien ene kl**t die mij nu om het kwartier ligt te bellen om toch maar zeker te zijn dat de bus niet om 3.30 komt, zoals hij zegt, maar om 4.30 zoals ik hem gezegd heb.
Raar toch, als je iets navraagt, en je zegt de mensen dat het dat uur is, dat ze toch, na 4x te bellen, nog steeds overtuigd zijn van hun gelijk.

Ik hoop in elk geval dat hij EINDELIJK doorheeft dat hij naar mij moet luisteren, en niet naar zichzelf. En anders zal ik even een snelcursus vloeken in't frans moeten volgen, want ik wens toch nog enkele uren te slapen deze nacht

aldus Rikki

and it keeps getting better?

Voor vandaag heel kort maar krachtig,...

ik zag er terug toonbaar uit, heb gewerkt, en heb voor maandag een afspraak met ne specialist.

grtz
Sick Rikki

PS: ik heb vandaag een redelijk oude vrouw van in de 50 gezien (of zo zag ze er toch uit), vol met plastische chirurgie. Opgespoten gezicht (mijn kont ziet er smakelijker uit), opgespoten borsten (haar tjoepe kwamen uit haar toppeke piepe, of t schol ni veel), en ze droeg ne string, die 10cm boven haar rokje uitstak... ik heb hier maar 1 woord voor: FOUT

Spuitje in de poep?

Zo, vandaag stond er een rustige dag op het programma, ik kon dus vanavond op tijd gaan slapen. Maar zoals de Wet van Murphy het altijd wil...zo ging het dus niet. Wat er fout kon gaan, ging ook effectief fout.

In elk geval, men dagje begon lekker rustig, met maar 1 hotel te bezoeken. In de namiddag mochten we dan een ladingetje passagiers uitwuiven, en een nieuwe lading (hopelijk zonder zagemannen) verwelkomen. Ditmaal was iedereen eens snel uit het vliegtuig, waardoor we zelf ook eens op een deftig uur naar huis konden gaan.

In de avond gingen we dan naar goede gewoonte eten in de Diamond Cliff...

... en toen ging het fout...

Na het eten, ging Lander met nog wat mensen naar een Reggae-Beachparty, waarvoor ik vriendelijk bedankte, want het is niet direct mijn soort muziek.
Ik besloot om dan maar langs het strand te gaan lopen, tot aan de Carrefour, om nog wat inkopen te doen. En hoe dichter ik de Carrefour naderde, hoe harder ik het onheil voelde naderen. Behalve veel zweet, begon ik plots vol uitslag te staan. Ik dacht: 'Verhip, dat is niet goed'. Ik ben dan maar snel naar de toiletten gelopen om te kijken wat er mis was. Wat me zag, overtrof werkelijk alles. Ik zag er nog slechter uit dan anders! (voor diegenen die de 'Fantastic Four' hebben gezien...dat rots-achtig ding, zo zag ik er uit).
Ik heb direct een dokter gezocht, en kwam bij een vrouw uit, die prompt een spuit in mijn achterwerk neerplantte.

Tussen het opzwellen, en de spuit door had ik dan naar men collega Joris gebeld, die me ging komen ophalen. We besloten dan maar om ineens het zeker voor het onzeker te nemen, en gingen naar het Bangkok Hospital. Ondertussen was de zwelling over mijn lichaam + gezicht al redelijk weggetrokken, ik zag er nog 'maar' uit als een bokser, die net zijn kamp beëindigd had.

Na een reeks onderzoeken, mocht ik gepakt en gezakt met pilletjes en zalfjes het ziekenhuis verlaten.
En nu hoop ik dat ik er morgen terug 'normaal' uitzie!

Rikki @spuit in de poep

Zo, mits een beetje vertraging krijgen jullie nu de update van gisteren. Ik moest zoals steeds weer enkele hotelletjes bezoeken. En in 1 van deze hotels was een nederlandstalig koppel. Woohoooow!!! :) Na wat over en weer geleuter, kwam ik te weten dat dit koppel een restaurant heeft in Kortemark ( nabij Roeselare ). Ze waren er zo trots op, dat ik zeker langs moest gaan als ik in België was. Laat ons hopen dat het eten lekker zal zijn hé. Ondertussen bleef het maar telefoontjes regenen, aangezien mijn collega Lander vandaag verlof had. Ik voelde me meer telefoniste dan wat anders.

Bij de verplaatsing van het ene hotel naar het andere keek ik op een bepaald ogenblik naar rechts, en zag een vrachtwagen op zijn dak, naast de weg liggen (in zo'n kleine geul, waardoor zijn banden met moeite boven het wegdek uitstaken). Blijkbaar was dit de normaalste zaak van de wereld, want niemand ging kijken wat er aan de hand was. Het was zelfs recentelijk gebeurd, want ik had het op de heenweg niet gezien.

De tijd kroop tergend langzaam vooruit, maar tegen 14u had ik toch eindelijk gedaan. Ik besloot me nog even neer te leggen op mijn bed, en wonder boven wonder...GEEN telefoontjes!

's Avonds zijn we dan lekkere vol-au-vent gaan eten, om dan uiteindelijk in de reggae-bar te eindigen, waar we nog wat konden poolen. Uiteindelijk was het toch al redelijk laat geworden, en was het niet meer dan normaal dat we gingen slapen! :)

Rikki, over en uit ;)

Dagje Vakantie

Ik heb gisteren nog lekker Belgisch gegeten, en ik moet zeggen, stoofvlees met frieten, het heeft me gesmaakt. Dus al wie ooit naar Patong komt, bij de Kris moet ge zijn, gelegen aan Soi Patong Hotel (of zoiets). Lekker en goedkoop :D Om daar te geraken moest ik te voet, of in mijn geval al lopend, zo'n 2 km, in de avond. Zeer goed doenbaar... Enig probleem, je zweet als een rund als je aankomt...

Eindelijk een dagje vakantie...die duurde tot welgeteld 08.30u. Dan liep het eerste telefoontje binnen. en het isnet alsof die toeristen dat ruiken, wanneer iemand rustig geniet van een half dagje, of een volle dag vakantie... Want het is net dan, wanneer ze je gaan beginnen lastigvallen.. ir-ri-tant gewoon. Uiteindelijk viel dit telefoontje wel mee, maar welgeteld een uur later, net wanneer ik terug lekker ingedommeld was, kwam telefoon nummer 2 binnen. Olééé, ik heb deze man vriendelijk proberen te helpen, en dan gezegd dat het mijn vrije dag was, die ging mij dus niet meer lastigvallen. Nu ja, hij heeft het wel geprobeerd...maar ik heb men gsm toevallig niet gehoord (serieus hoor, tis niet express :) )

Ik heb me dan maar klaargemaakt om iets nuttigs te doen vandaag. Fijn even lopen langsheen het strand, zo'n 3 km lang, terwijl die zon brandt op je lichaam. Na die 3 km was ik in Jungceylon (een shoppingcenter), en dan heb ik het gewoon opgegeven om nog te lopen.
Ik was eindelijk in de Carrefour aanbeland, die ik vele dagen zocht, maar niet gevonden had.
Eindelijk deftig inkopen doen!!!!!!!!!!!!!!!!! YEAH

Ik heb me dus direct een paar flessen ice tea, cola, ... aangeschaft. Ook een paar dozen Oreo's mochten niet ontbreken, al waren die niet voor mij. Nog paar pakjes fruit, want we moeten ook gezond blijven en nog wat kleins. Ik was dus volledig klaar, om zwaar overbeladen, mij terug naar mijn kamertje te begeven. Ik heb ditmaal dus niet gelopen (alhoewel, tussendoor wel, maar dat was miniem). Het heeft daarna dus nog zeker anderhalf uur geduurd voor ik eindelijk terug op normale temperatuur was...
Ondertussen had ik weer eens telefoon gekregen. Maar die had ik eenvoudig weg niet gehoord... misschien maar beter zo?

Na dan eventjes uitgerust te hebben op men bed, heb ik dan besloten om wat voor school te doen (en nee, verklaar mij nu niet voor gek :D) De fitness heb ik aan mij laten voorbij gaan deze dag, ik was nog aan't suffen in men bedje...
Vanavond staat er een dinertje op het programma met de collega's, dat is toch altijd gezelliger dan alleen op je kamer naar Family Guy te kijken hé :)

tot morgen

Running Man

Always complaining, what is it good for?

Eindelijk hebben ze mij nog eens deftig laten uitslapen..whippieeeeeeee :) al een geluk, want er stond me een drukke dag te wachten, met meerdere hotels, en meerdere talen..

Al bij al verliep de dag vrij vlot, totdat het eerste klachtentelefoontje binnenloop. Je zou er van verschieten over wat mensen soms durven klagen. Het lijkt soms wel alsof er op voorhand is over nagedacht. In de aard van...'waarover kan ik allemaal klagen, om hier zoveel mogelijk geld uit te krijgen, of om gratis excursies te bekomen' en raar maar waar..zulke mensen bestaan er effectief, en krijg ik dus ook aan de lijn... Uiteindelijk had die persoon enkele dagen eerder ook al geklaagd over iets stoms, wat eigenlijk geheel zijn fout was, maar wat hij toch op ons stak...
Een kamer kan je boeken voor 2 volwassenen en 2 kinderen... wie verwacht er dan ook, dat 1 van die kinderen 14 is, en privacy wenst... Wiens fout is dat dan? Toch niet de onze denk ik dan..Ach ja, zulke mensen moeten er ook bestaan uiteraard, al vinden we dat minder fijn hé.

Ik ben vandaag zelfs nog 5 mensen tegengekomen, die naar Thailand zijn gevlogen met hetzelfde vliegtuig als mezelf. Op zich ook wel heel fijn hé, bekende gezichten tegenkomen.

Uiteindelijk was het 18.40, en zat mijn dagje er eindelijk op...althans, dat dacht ik. Ik kreeg nog snel een telefoontje van een Franstalige dame... Ik moet je eerlijk bekennen, ik had er geen flauw idee van, dat er in Thailand een TGV was... Ik heb maar enkele stukjes van haar uitleg verstaan, net genoeg om te weten dat er iets niet in orde was met haar kamer.

Dus ik daar dan nog naartoe (om goede wil te late zien), maar heb voor de zekerheid toch maar Joris meegenomen. Zelfs nu die dame voor ons stond, was het nog een TGV...
Maar het bleek om een groot misverstand te gaan, ben benieuwd of die dame op dit ogenblik eindelijk doorheeft dat het effectief een misverstand was..

Nu ja, er was dus niets mis met die kamer, ze wou gewoon een verdieping hoger liggen. Moet je daar nu zo hard van uwen tak van gaan maken?
Het zou hetzelfde zijn, alsof ik op vakantie zou klagen omdat mijn ijskast 5cm te klein is...zever in pakjes dus... Zo zijn de mensen nu eenmaal, en nu leren we ze kennen...helaas...

Alors, demain
Rikki

Wake-up-calls

Eindelijk! een halve dag vrij, ik mocht in de namiddag beginnen werken. Ik kon UITSLAPEN...nu ja, dat was buiten diene Fransen toerist gerekend, die mij per sé uit mijn deugdoende slaap moest halen, op een onmenselijk vroeg uur...het mini-busje was hem nog niet komen halen...het duurde wel 5minuten voordat ik doorhad waarover hij het had...Neem het van mij aan, ne Fransman, die boos is, die kan GEEN frans...Ik verstond hem totaal niet, en vice versa, pas toen we in het engels begonnen snapte ik hem!

Uiteindelijk kon ik toch terug mijn bedje inkruipen, om een uurtje later weer maar eens wakker gebeld te worden...gevolg, ik moest men ronde langsheen de hotels dus vroeger beginnen.. Redelijk weinig mensen die een uitstapje wilden doen, zo jammer...meer mensen die wilden klagen..heeeeeel plezant...Laatste stop, Diamond Cliff, gesprekje met 3 nederlandstaligen, en daarna 3 franstaligen.
Het groepje franstaligen werd snel uitgebreid tot 9...echt complete horror, allemaal franse woorden die over een weer gezwierd worden, en je zit daar knal middenin, en verstaat uiteraard niets...
Uiteindelijk hebben we alles wel kunnen regelen, en kon ik eindelijk, tege 19u stoppen, en gaan eten...

En in plaats van nu dus gezellig uit te gaan, mag ik dankzij die 2 toeristen, vroeger mijn bed in kruipen, om toch nog iets slaap te hebben...GRRRRRRRR

Grtz
Tired Rikki

Back to Earth

Zo, daar ben ik eindelijk weer beste lezertjes van me. Sorry dat ik enkele dagen verdwenen was...maar ik kon er volledig niets aan doen!!



Eerst was er de verhuis van Phuket Graceland hotel, naar mijn definitieve verblijfplaats.. de staffhouse van Diamond Cliff. Daar had ik de eerste dag niet direct internet door...euhm ja...ok, dat was wel mijn fout... Ik had het foute paswoord aan het foute draadloze internet gekoppeld... maar de dag daarna, en vandaag (tot op heden), lag echt niet aan mij.



De kuisvrouwen hier, trekken blijkbaar elke week (bij hun kuisronde dus) alle stekkers uit...hierdoor moet de server, router, whatever, terug opstarten. Nu zat de verantwoordelijke daarvoor niet hier, tot maandag. Op de 1 of andere manier is het dan toch nog iets vroeger in orde gekomen... Jippieeeeeee :)



Zo totdaar mijn uitleg voor het eventjes verdwijnen van de blogg-aardbodem.



Ik heb er dus al wel 2 en halve werkdag opzitten. Vrijdag heb ik in de voormiddag mee hotels bezocht met Lander.. en in de namiddag mocht ik pas echt van start gaan. Mensen 'uitwuiven' op de luchthaven (lees: laatste keer naar hun klachten luisteren) en de nieuwe mensen begroeten. (lees: hen uitleg verschaffen over de enveloppe die ze krijgen, moeten opendoen, en alles daarin lezen, wat ze toch sowieso NIET doen)



Tegen 18u zat mijn eerste werkdag er dan alweer op, ik had maar 1 klacht te horen gekregen (want Lander had me bij de Galaxie Class gezet, waar weinig klachten zijn, waarvoor mijn dank ;-) ). Het ging dus om iemand die hier 6 !!!! dagen te lang was... Hoe doe je dat in godsnaam? In elk geval, dag 1 zat erop, en we hadden ondertussen afscheid moeten nemen van onze lieftallige collega, Melanie...



Dag 2...Volledig zelfstandig op pad...HELP...maar een geluk dat ik maar 1 kleine franstalige groep gekregen had. De dag ging goed voorbij, en we verkochten toch aardig wat dingen en kregen niet echt klachten. Enkel klanten die een downgrade wilden...WHAT THE HELL...normaal wil je toch enkel beter? En tout cas, le travail s'est passé très bien, et j'était vraiment heureux.



Dag 3, eigenlijk dag 2, want de luchthaven rekenen we niet mee hé. Ik had vandaag uitsluitend franstaligen...Het begint te lukken, al gaat het soms wel moeizaam. Ik ga meestal op stap met Noi, een Thaise. Nu ja, we zijn allemaal per 2 op stap hoor, maar aangezien ik zelf ook Thais spreek, is het wel een leutige boel, roddelen over de mensen, terwijl ze naast jou zitten ;)



Deze avond had ik dus een Blues&Rock festival in de Royal Marina Phuket. Lekker gezellig, het is eens wat anders, dan die goede muziek die we gewoon zijn. Nog een geluk dat we van Best Tours zijn, anders hadden we misschien geen uitnodiging hiervoor gehad. Na een beetje lekker doorgezakt te hebben, zijn we terug naar huis gegaan, en ben ik dus tot de vaststelling gekomen dat ik terug internet heb...Woohoooooooow!!!



Alors, je vous souhaite tous une bonne nuit, et à la prochaine

Rikki

Aapjes en Oma's

Het feestje was enorm gezellig, we zijn nog naar een bar gegaan genaamd ‘Timberhut’. Hier speelde een lokale band, allerlei liedjes…als je de melodie niet hoorde, kon je ongetwijfeld nooit raden welk liedje ze zongen. Zoooo onverstaanbaar engels..schandalig gewoon! Maar de sfeer zat goed, en het was een enorm gezellige boel.
Deze ochtend een leuke fout ontdekt tijdens het ontbijt, ipv Japanse pannekoeken, hebben ze hier ‘Japanese Creaps’. Kunnen ze hun freaks nu echt niet in Japan houden? Moeten die nu echt naar hier komen, en dan nog wel om op te eten? Brrrrrrr…

En dan nu, de uitstap naar het eilandje Krabi. Dit was eenvoudig weg prachtig. De eilanden waren van totaal andere aard, dan de PhiPhi Eilanden. Wat ze daarom niet lelijker maakten. In tegendeel, het was gewoon wonderbaarlijk. Zo hebben we ‘Chicken Island’ en ‘Turtle Island’ gezien. Verder zijn we ditmaal wél aapjes tegen gekomen op het strand, zo tam dat ze zelfs uit je hand kwamen eten. Dit maakt ze echter niet minder gevaarlijk. Oppassen is nog steeds de boodschap.

Mijn gids voor vandaag was wederom Nicky (zo schrijf je het dus J ). Ik zeg het jullie, een betere gids kan je, je niet indenken. De 2 medevaarders (kapitein en ankerjongen) waren ditmaal broers. Achteraf heb ik nog ontdekt dat 1 van hen, 6 vingers op 1 hand heeft. Heb je enig idee hoe moeilijk het is om daar NIET naar te kijken?
Ook vandaag waren er enkele ouderen mee. Alle respect voor oudere mensen, maar hier zat toch echt wel een koe bij. Dan ging ze doodleuk op men tenen staan, verontschuldigde zich niet, ze had het zelfs niet door. Dan gaf ze me zonder het zelf door te hebben nog enkele keren een stomp…wederom geen excuses… Ik erger me werkelijk rot aan zulke mensen. Want het zijn meestal deze mensen, die het hardst van hunnen tak gaan maken, mocht iemand dit per ongeluk bij hen doen. Ach, ik heb die dame toch wel eens lekker uitgelachen. Het groepje oudjes wilden blijkbaar laten zien dat ze ‘cool’ waren, en veel durfden. Ze gingen dus met 4 (van de 8 ofzo) vanvoor zitten!
Ahja, want dat is ‘cool’, daar heb je veel schokken van het water, en als je niet overgeeft, of zeeziek wordt, dan ben je hét. Toch wel grappig dan dat die koe, binnen de minuut terug naast mij zat, want de zee was ‘te ruig’. En dan moet je weten dan ik 5 minuten later op diezelfde boot, met diezelfde ruige golven aan het slapen was. Zo ruig zal het wel niet geweest zijn zeker?
De andere ouderen, die achteraan de boot zaten, moesten tegen het einde aan, toch ook hun ‘coolheid’ kunnen bewijzen. Dus gingen ze alsof het afgesproken was, met 4 rechtstaan op de banken, met hun hoofd ofwel boven de boot, ofwel naast de boot. Lekker gezellig, die wind in die weinige haren. Maar dat boeit allemaal niet, want de conclusie is en blijft…Ze waren ‘cool’.

En om die reden was ik dus blij dat de excursie gedaan was, voor al de rest niet, als ik kon, ik vertrok morgen terug naar Krabi, maar dan liefst wel met jonge mensen. Uiteindelijk ben ik terug in mijn hotel geraakt, waar ik zo dadelijk mijn laatste nacht ga doorbrengen. Morgen neem ik definitief mijn intrek in de staffhouse… Ik ben eens benieuwd wat ik dan ga doen als ontbijt, want tot hiertoe was het wel altijd gemakkelijk, kamer uit, eetzaal in… Dingen gaan veranderen, jammer maar helaas.
Het enige waaraan ik me enorm kan aan optrekken, is het feit dat het hier zo’n 30°C is, ik lekker bruin zie, en jullie niet ;)

Ow ja: Een mooi hemdje, en kostuumbroek..met daaronder crocs...is NOT DONE

Groetjeeeeeeeeeees

Safari-time

Vandaag stond er de Phuket Safari op het programma, wat ik hiervan kon verwachten, kon ik alleen maar vermoeden. Safari, dat klinkt toch meer Kenia-achtig? Nu ja, ik zat hier met een hele groep Best Tours klanten, die uitsluitend frans spraken. Gezellig…

Nu ja, we trokken met zen allen gezellig door de jungle, vergezeld van onze gids, die tussendoor zodanig gemakkelijk in de bomen klom, dat ie ons spontaan deed denken aan een kruising tussen een aapje, en Tarzan.

Ik zelf was ondertussen tot vertaler van de groep gebombardeerd, aangezien onze gids maar enkele woorden uitleg gaf in het engels, en dan 5 minuten in het Thais tegen mij begon over iets. En toevallig hadden ze dan nog gehoord dat ik ‘frans’ sprak, dus ja, hier was geen ontsnappen aan.

Met mijn beste ‘frans’ heb ik dan maar geprobeerd om alles voor hen te vertalen, zo goed, of zo kwaad mogelijk. Ik kreeg achteraf ook nog een kleine bijnaam, voor hen was namelijk niet de gids Tarzan, maar was ik dat. Enkel en alleen omdat ik ook snel de berg opgeraakte, en hen tussendoor mee de berg moest optrekken. Als je daarvoor die naam al krijgt..gemakkelijk meegenomen me dunkt. Voor mezelf was ik eerder van mening dat ik ‘George of the Jungle’ was, of in navolging van Turkije vorig jaar, de ‘Berhheit’.

In elk geval, ondanks het gezweet en gezwoeg, hebben we hier vele mooie zaken gezien, en ontdekt.
Tegen de middag werd onze groep opgesplitst, en mocht 1 deel reeds een ritje gaan doen op de rug van een olifant. Zoals altijd, zat ik in een oneven groep, en mocht ik dus alleen op zo’n beest zijn rug gaan zitten. Ik werd spontaan zeeziek, want ik werd letterlijk van links naar rechts geslingerd. Nog een geluk dat ik met een touw vasthing!

Na de ‘deugddoende’ rit op de olifant was het eindelijk tijd om te gaan eten. Deze mensen van het restaurant vonden het blijkbaar zo tof dat ik thais sprak, dat ze mij spontaan vol met eten begonnen te proppen. Was men bord leeg, dan stond er binnen de minuut een vol bord voor mijn neus. Zie ik er dan zo’n veelvraat uit?

Na het eten bezochten we het Gibbon-rehabilitatiecentrum. Eigenlijk waren dit niet meer dan 8 kooien, met telkens 1, of maximum 2 aapjes in. Verder was er hier niets te zien. Zo jammer. Dan begonnen we aan de steilste beklimming van de dag. We gingen naar een mooie waterval kijken…die nagenoeg volledig droog stond. De droogte had er voor gezorgd dat er amper nog water naar beneden viel. Gevolg: ik had meer zweet op mijn hele lijf, dan dat er water van de waterval afkwam. Veel te veel verloren moeite en zweet. Dat steekt me tegen ;-)

Nu is het dan weer tijd voor een feestje, maar wel een afscheidsfeestje helaas. Melanie (sommigen onder jullie kennen haar nog wel van bij ons op school) gaat ons verlaten voor de rondreis. En blijkbaar moet dat gevierd worden (kijkt zeer bedenkelijk).
Ach ja, elke avond dat we feest vieren, zitten we niet alleen thuis! (of op onze kamer in mijn geval)

Gegroet mijn lieve onderdaantjes