vuile, langharigen dikzak

Er stond me vandaag een betrekkelijk lange dag te wachten, en het beloofde niet veel goeds te worden. Vanaf het ogenblik dat ik opstond, voelde ik me al zo loom als iets.
In elk geval, loom of niet, werken moet je altijd.
Bij mijn eerste stop, in Diamond Cliff werd ik al aangenaam verrast...van de 8 franstaligen die moesten komen, kwamen er maar 2 opdagen! en het waren dan nog eens toffe mensen. Zowel ik als Noi kregen een drankje aangeboden (dat heb ik nog nooit meegemaakt).
En toen we doorgingen kregen we beiden een zoen...

De volgende halte was er eentje dat eerst fijn, en daarna redelijk zuur werd.
Bij de nederlandstaligen zat er toevallig een reisagente, die 10 jaar geleden bij mij op school gezeten had. Altijd plezant om een praatje te slaan over welke leerkrachten er na al die jaren nog zijn, en een beetje na te pluizen ofdat ze doorheen de jaren veranderd zijn of niet.

Bij de franstaligen daarentegen dat er zo ne klojo die hier al voor de 3e keer was, en alles beter wist als ik (dacht hij)...en hij ging de anderen even snel uitleggen waar ze MIJN excursies, veel goedkoper konden gaan boeken...Altijd plezant natuurlijk, als je zelf moeite doet, en er dan ne ***** even snel komt zeggen tegen de andere dat ze beter op een ander gaan...

nu weet je wat? Ik hoop dat hun verlof (de uistappen dan toch) echt compleet VERKLOOT wordt...dat zal hen leren, te luisteren naar ne langharigen dikzak, me een vuil klakske..

's avonds gingen we naar het office van moonshine (lokaal agentschap waarmee we samenwerken), en kregen we lekker, en (vooral) veel eten.
De avond was gezellig, maar Lander en ik wilden de avond nog gezelliger maken, dus gingen we even een stapje in de wereld zetten...ahja, op zaterdag, kan toch niet anders of er is overal veel volk...?

Nu niets is minder waar...ik denk dat er meer mensen komen kijken naar ne show van Will Tura, dan dat er hier mensen in de discotheek zaten...
Redelijk zwaar teleurgesteld besloten we dan om tegen 2u terug naar huis te gaan