Back to Earth

Zo, daar ben ik eindelijk weer beste lezertjes van me. Sorry dat ik enkele dagen verdwenen was...maar ik kon er volledig niets aan doen!!



Eerst was er de verhuis van Phuket Graceland hotel, naar mijn definitieve verblijfplaats.. de staffhouse van Diamond Cliff. Daar had ik de eerste dag niet direct internet door...euhm ja...ok, dat was wel mijn fout... Ik had het foute paswoord aan het foute draadloze internet gekoppeld... maar de dag daarna, en vandaag (tot op heden), lag echt niet aan mij.



De kuisvrouwen hier, trekken blijkbaar elke week (bij hun kuisronde dus) alle stekkers uit...hierdoor moet de server, router, whatever, terug opstarten. Nu zat de verantwoordelijke daarvoor niet hier, tot maandag. Op de 1 of andere manier is het dan toch nog iets vroeger in orde gekomen... Jippieeeeeee :)



Zo totdaar mijn uitleg voor het eventjes verdwijnen van de blogg-aardbodem.



Ik heb er dus al wel 2 en halve werkdag opzitten. Vrijdag heb ik in de voormiddag mee hotels bezocht met Lander.. en in de namiddag mocht ik pas echt van start gaan. Mensen 'uitwuiven' op de luchthaven (lees: laatste keer naar hun klachten luisteren) en de nieuwe mensen begroeten. (lees: hen uitleg verschaffen over de enveloppe die ze krijgen, moeten opendoen, en alles daarin lezen, wat ze toch sowieso NIET doen)



Tegen 18u zat mijn eerste werkdag er dan alweer op, ik had maar 1 klacht te horen gekregen (want Lander had me bij de Galaxie Class gezet, waar weinig klachten zijn, waarvoor mijn dank ;-) ). Het ging dus om iemand die hier 6 !!!! dagen te lang was... Hoe doe je dat in godsnaam? In elk geval, dag 1 zat erop, en we hadden ondertussen afscheid moeten nemen van onze lieftallige collega, Melanie...



Dag 2...Volledig zelfstandig op pad...HELP...maar een geluk dat ik maar 1 kleine franstalige groep gekregen had. De dag ging goed voorbij, en we verkochten toch aardig wat dingen en kregen niet echt klachten. Enkel klanten die een downgrade wilden...WHAT THE HELL...normaal wil je toch enkel beter? En tout cas, le travail s'est passé très bien, et j'était vraiment heureux.



Dag 3, eigenlijk dag 2, want de luchthaven rekenen we niet mee hé. Ik had vandaag uitsluitend franstaligen...Het begint te lukken, al gaat het soms wel moeizaam. Ik ga meestal op stap met Noi, een Thaise. Nu ja, we zijn allemaal per 2 op stap hoor, maar aangezien ik zelf ook Thais spreek, is het wel een leutige boel, roddelen over de mensen, terwijl ze naast jou zitten ;)



Deze avond had ik dus een Blues&Rock festival in de Royal Marina Phuket. Lekker gezellig, het is eens wat anders, dan die goede muziek die we gewoon zijn. Nog een geluk dat we van Best Tours zijn, anders hadden we misschien geen uitnodiging hiervoor gehad. Na een beetje lekker doorgezakt te hebben, zijn we terug naar huis gegaan, en ben ik dus tot de vaststelling gekomen dat ik terug internet heb...Woohoooooooow!!!



Alors, je vous souhaite tous une bonne nuit, et à la prochaine

Rikki