luchthavenbezoekje

Vandaag was het voor de eerste maal mijn beurt om zelfstandig, zonder Joris of Lander de frantaligen naar de luchthaven te doen, en de nieuwe lading op te wachten. shhpaaanneeeeend :D

In elk geval, ik moest om 3.45u opstaan..wat een hel, zeker voor iemand die graag in zijn bed blijft liggen 's morgens!
Nog een geluk dat iedereen er zo over dacht, zo waren er geen noemenswaardige problemen met de vertrekkers.
De nieuwbakken fransoosjes daarentegen...vielen ook allen goed mee...behalve dan 1 man, die samen met zijn vrouw naar de PhiPhi Eilanden ging, omdat ze liever daar verbleven dan in Phuket of Patong. Het zij zo. Ze kwamen in ieder geval als 3e ofzo naar buiten, en jammer maar helaas, hun chauffeur zat nog bij het vertrek vast, en kon pas binnen de 5 minuten beneden staan. Dat was helaas niet naar de zin van die man. Hij begon onmiddellijk tegen mij te zagen, dat ie in Parijs al 3u had moeten wachten en dat hij er een vlucht van 12u had opzitten. (en ik weet da natuurlijk niet, want ik ben plots wakker geworden in Patong, en heb nog nooit een vliegtuig genomen, je kent dat wel)
Zijn vrouw was de vriendelijkheid zelve en verzekerde me dat het niet zo erg was..Je moet maar met zulke oermens getrouwd zijn (want zulke snuiten trok ie naar mij, echt veelzeggend..Zo van: 'och jonge, sukkelareke, golle moet echt naar mijn pijpen dansen knoeiers, golle kunt echt nix, en ik ben dé man'...) Weet we wat ik dan denk? Wie laatst lacht, best lacht...en raad eens wie het laatst gelachen heeft!
Want die man begon zelfs al te zeggen dat IK, voor hen de taxi naar de pier moest betalen, zodat ze met de boot naar hun hotel konden vertrekken. Kan je het je voorstellen? IK moest ZIJN taxi betalen...da zou ook ferm tegen mijn sympathiek achterste geweest zijn.

Alle gekheid op een stokje, je moet vriendelijk blijven, en 5 minuten later kwam hun vervoer aan, ik heb me vriendelijk verontschuldigd voor de geleden vertraging (van max 15min). De vrouw zei weer vriendelijk dat het niets was...de man...nu ja...op 5minuten wordt hij ook niet plots slim...

Eindelijk waren ze weg, en konden we hen gezellig, met zen allen uitlachen. Het was nog maar 6u, en hun boot vertrok pas om half 9...de idioot :) moet je daarvoor zo van uwen tak maken? of hij nu moet wachten aan de luchthaven, of aan de pier, is dat niet ver hetzelfde? ;-)

Nadat we iedereen begroet hadden op de luchthaven, kon ik eindelijk naar het ziekenhuis *doet een vreugdedansje*.... Bloedonderzoekje doen, morgen weet ik meer, via mail...

Dan was eindelijk MIJN moment van de dag aangebroken. Ik kon 3uurtjes slapen. En raar maar waar, geen kat (of toerist) die me stoorde.

Dan weer eventjes toeristjes gaan helpen in hotels, voornamelijk met goede kamers te geven, want als het aan de hotels ligt, steken ze die toeristen in het donkerste kamertje weg..;
...nu ja, als het aan mij ligt.... (geen commentaar ;-) )

Bij de laatste 2 hotels ging het dan fataal mis...niet met de toeristen, maar met het weer! mijn eerste echte regenbui! maar het moet gezegd zijn, het luchtte enorm op, zulke verfrissing...

Maar het moet wel gezegd zijn...een Tour-rep ziet af.. je kan zelfs niet rustig eten.
In de Diamond Cliff gingen ik en Lander eten. En tegen de tijd dat mijn bord voor de 1e maal was volgeschept, was ik al door 3 van onze klanten aangesproken geweest...jeeeej....ik heb soms ook honger weetjewel.... sommige mensen lijken echt niet te snappen dat wij daar ook behoefte aan hebben.

En tout cas, ik ga nu wat slaap inhalen, en hoop dat er morgen en de volgende dagen, geen klagers meer zijn.

Wet Rikki