Eindelijk hebben ze mij nog eens deftig laten uitslapen..whippieeeeeeee :) al een geluk, want er stond me een drukke dag te wachten, met meerdere hotels, en meerdere talen..
Al bij al verliep de dag vrij vlot, totdat het eerste klachtentelefoontje binnenloop. Je zou er van verschieten over wat mensen soms durven klagen. Het lijkt soms wel alsof er op voorhand is over nagedacht. In de aard van...'waarover kan ik allemaal klagen, om hier zoveel mogelijk geld uit te krijgen, of om gratis excursies te bekomen' en raar maar waar..zulke mensen bestaan er effectief, en krijg ik dus ook aan de lijn... Uiteindelijk had die persoon enkele dagen eerder ook al geklaagd over iets stoms, wat eigenlijk geheel zijn fout was, maar wat hij toch op ons stak...
Een kamer kan je boeken voor 2 volwassenen en 2 kinderen... wie verwacht er dan ook, dat 1 van die kinderen 14 is, en privacy wenst... Wiens fout is dat dan? Toch niet de onze denk ik dan..Ach ja, zulke mensen moeten er ook bestaan uiteraard, al vinden we dat minder fijn hé.
Ik ben vandaag zelfs nog 5 mensen tegengekomen, die naar Thailand zijn gevlogen met hetzelfde vliegtuig als mezelf. Op zich ook wel heel fijn hé, bekende gezichten tegenkomen.
Uiteindelijk was het 18.40, en zat mijn dagje er eindelijk op...althans, dat dacht ik. Ik kreeg nog snel een telefoontje van een Franstalige dame... Ik moet je eerlijk bekennen, ik had er geen flauw idee van, dat er in Thailand een TGV was... Ik heb maar enkele stukjes van haar uitleg verstaan, net genoeg om te weten dat er iets niet in orde was met haar kamer.
Dus ik daar dan nog naartoe (om goede wil te late zien), maar heb voor de zekerheid toch maar Joris meegenomen. Zelfs nu die dame voor ons stond, was het nog een TGV...
Maar het bleek om een groot misverstand te gaan, ben benieuwd of die dame op dit ogenblik eindelijk doorheeft dat het effectief een misverstand was..
Nu ja, er was dus niets mis met die kamer, ze wou gewoon een verdieping hoger liggen. Moet je daar nu zo hard van uwen tak van gaan maken?
Het zou hetzelfde zijn, alsof ik op vakantie zou klagen omdat mijn ijskast 5cm te klein is...zever in pakjes dus... Zo zijn de mensen nu eenmaal, en nu leren we ze kennen...helaas...
Alors, demain
Rikki
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten