maandag 30 maart 2009

sushiiiiiiiiiiii

Liefste vriendjes en vriendinnetjes, met enige trots kan ik u melden dat ik eindelijk al eens heb kunnen uitslapen! :)

Helaas stond me daarna wel een helse dag te wachten, met bezoeken aan redelijk veel hotels. Het was dan nog eens een broeiende hitte, met veel zweet tot gevolg..

Bij Centara Hotel kreeg ik direct het bezoek van de Walter (dinosauruske van den Danny) Nog een chance dat zij kwamen om ne goeiendag te zeggen, anders had ik daar voor piet snot gezeten...

de rest van de hotelbezoeken verliepen zonder noemenswaardige problemen, met als gevolg dat ik tegen 19u eindelijk gedaan had...

..althans, dat dacht ik...

Net op het ogenblik dat ik men rugzak weggezet had, en ik wou gaan eten, kreeg ik telefoon van een koppel, dat meer uitleg wou over excursies, en die ook wilde boeken, nog een gelukje dat ik net in dát hotel was, waardoor ik hen dadelijk kon helpen...

Uiteindelijk was dan ook mijn tijd aangebroken om te gaan eten..., na 3 borden sushi, en 4 borden met ander eten, heb ik het dan toch voor bekeken gehouden..

Het gevolg is nu wel, dat het lijkt alsof ik 4maanden zwanger ben...

Dit in mijn achterhoofd houdend ga ik slapen, en hopen dat morgen, alles ontzwollen is :)

grtz


zondag 29 maart 2009

geinige avondjes

Gisteren stond er een redelijk lange dag op het programma, en ik was dan nog steeds een klein wrakske (Ja ik weet het, tis schandalig...ik ben jong, ik moet daar tegenkunnen... :-p )

Uiteindelijk moest ik dan 's avonds gaan eten bij de Sam..Nog nen Belg die hiere zit, en een restaurant heeft. Blijkbaar wilde diene mens mijne kop is zien..(begrijpe, wie begrijpe kan)

Nadien gingen we nog 1 drankje nuttigen!!! 1....

tegen 4u was ik thuis, gevolg, ik was nog meer moe, meer dan ik reeds was! Maar het moet gezegd zijn, het was enorm gezellig!
Er is niets zo plezant, dan iemand anders' gesprek beginnen dubben met vuile praat...En daarin waren ik, Tim en Joris redelijk goed tot perfect in geslaagd :D
Gevolg: Om de 5seconden lag ik onder tafel, neer te gaan van het lachen. (foto's zie Facebook)

Vandaag kon ik bijgevolg dus met heeeeeeel veeeeeel moeite met opstaan.. Na dus mijn 4 stops (en geen eten...) kon ik eindelijk gaan rusten...

verder ben ik niets speciaals meer van plan :)

Grtz

vrijdag 27 maart 2009

Ik kan niet kloklezen.??

Gisteren had ik mijn dagje vrij, en ik besloot ervan te genieten door simpelweg uit te slapen...Ge-wel-dig gewoon...een zaligheid zowaar.
In de namiddag ging ik dan naar Central Festival om te 'shoppen', eigenlijk wat tijd-vullerij, omdat ik wat probleempjes had met het vertalen van de infobron voor men eindwerkje.

Nadien was dan hét moment van mijn stage aangebroken.. Ik ging mosselen met frieten eten!
En het heeft me gesmaakt! zo lekker man! enkel jammer dat ze zo harig waren...

Ik vind...een goei mossel, daar mag geen haar op staan..

Ik was rustig aan't eten, en plots zag ik de Jan Van Dijck voorbijkomen (voor diegenen dattem niet kennen...remember 'Mexicoooooo' en '2 straten verder' )
Toffe mens, samen met de Frankyboy, die ik enkele dagen eerder reeds ontmoet had.

Uiteindelijk zijn ik, Kim en Tim (geen grapje nee) verder een stapje in de wereld gaan zetten... bij de eerste bar die we passeerden was er al direct ambiance...2 kleerkasten die elkaar liefelijk aan't knuffelen waren met hun vuisten...en op den achtergrond enkele vrouwen die met cimbalen op hunne kop aan't kloppen waren..hi-la-risch om te zien, ook al zeg ik het zelf...
Vooral de reactie van de politie was geweldig..Den ene zat den andere nog lekker uit te dagen, en het enige wat de politie deed was, hem vragen om te zwijgen (met het vingertje voor zijne mond, terwijl hij 'shhhht' zei...)...wauw, van autoriteit gesproken.

Dan maar even aan een bar gaan zitten waar ze rond ne paal aan't zwieren waren..nu ja...zwieren...dat mag ook met een korrel zout genomen worden..
Laat ons stellen dat mijne gsm harder beweegt als ze mij opbellen...conclusie, mijne gsm straalt meer erotiek uit dan die vrouwen... SCHANDALIG vind ik dat! :)

Na daar een dik uur gezeten te hebben, zijn we onderweg nog gestopt aan een klein barreke voordat we aan den auto waren...voor der maar ene te pakken (nu ja, da duurde 4uur...)
Tim en Kim gingen zich dan voordoen als koppel, om niet lastig gevallen te worden...EN IK DAN?! (nu ja, het heeft niet mogen baten voor hen...een of andere ladyboy stond gek van hen...hij heeft hen heel de avond proberen te zoenen en knuffelen...)

Ik had dan prijs bij de eigenares van de bar zelf.. een 25-jarig grietje dat direct foto's van mij trok, en die als schermafbeelding op hare gsm zette (wie doet da nu in godsnaam...ne foto van mij...)
Derna spelletje 4-op-een-rij komen spelen tegen mij, met als inzet ne kus van mij....man man man...en dan kwam ze verder aan mijn lijf hangen, dat het ginne naam heeft...
Toen we dan door wilden gaan, besloot Tim om nog even een fratske uit te halen met haar...
Hij zei haar, dat als zijn vrouw (Kim dus) er niet was, ik zijn vriendje was...
Ik heb nog nooit iemand zo snel zien wegrennen om hare mond te spoelen...Ze zijn hiere toch wel wreed goedgelovig hoor...Nu ja, net voor we doorgingen kregen we het haar eindelijk uitgelegd dat het maar een geintje was, en ik weldegelijk voor de vrouwen was.

Tijd voor afscheid te nemen dan...ze wilde mee met mij! maar ze had wel ergens gezegd dat ze moe was, dus zag ik mijn kans mooi om me er vanaf te maken...
Ik zei het haar: 'jij bent moe, ik ben moe, als gij meegaat, slaap ik niet...salu'...en toch koppig volhouden hé...man man man...

Uiteindelijk lukte het mij om door te gaan, maar niet nadat we nog een stukske vrouwen-catch gezien hadden...2 meisjes van die bar die tegen elkaar begonnen te roepen, en uit te pakken...*strijk*

Tegen 7u smorgens lag ik dan eindelijk in mijn bedje, terwijl 23u eigenlijk mijn richtuur geweest was...

na 4uurtjes slaap mocht ik er dan terug uit, om naar de luchthaven te gaan..Verder gebeurde er niets speciaals, buiten dan dat er een of andere klojo mij op de terugweg naar huis, mij even begon uit te maken enz...via gebaren weliswaar...maar ik liet het mij niet onbetuigd, en heb er hem ook enkele mooie geleerd! :)

En nu ga ik wat slaapjes inhalen :)

donderdag 26 maart 2009

Partyyyyyyyy

Na 3 kleine hotelbezoekjes zou ik vandaag vrij hebben..Bij het eerst hotel echter, kreeg ik al direct te maken met een rare klant...
Vriendelijk was ie wel...maar zweten dat ie deed, niet normaal.. Ik heb echt niets tegen mensen die veel zweten, maar dit...dit ging er flagrant over.
per keer dat ie met zijn vinger over zijn voorhoofd ging, kwam er een ware stortvloed naar beneden...en het ergste van al, toen ik doorging, gaf ie me een hand...en Jawel hoor, net het hand waarmee ie zijn zweet afkuiste...
dus nadat hij was doorgegaan, ben ik naar het toilet gespurt!
Verder verliep de dag vlekkeloos...Ik heb zelfs nog de dag doorgebracht in het office van Moonshine, in afwachting om te gaan eten 's avonds met een Best Tours collega, en haar neef + een bevriend koppel.

Nadat we dan genoten hadden van lekker eten bij de Kris, zijn we eerst naar een barretje gegaan waar we konden poolen (eindelijk...ik was diene snooker kotsbeu [want tafel te groot, Erik te klein])

Daarna gingen we naar 'Hollywood', een discotheek, waar eigenlijk bijna niemand aanwezig was.
We konden wel meegenieten van een 'ik-ben-een-geile-vreemdeling-show'...
Die man, die was zijn vriendin letterlijk aan het aflekken...én hij kon zijn handen niet thuishouden...op zich wel een hilarisch zicht, zeker als je ze een half uur in't oog hield :)

Daarna hielden we het toch voor bekeken hier, want zo slecht en zo weinig volk, dat zijn we niet gewend hé.

we gingen dan maar naar 'Tai-Pan'...en we hoopten op beterschap. En die kwam er!
Er was al meer volk aanwezig...en ze gaven petjes en tshirts weg!

Ze gooiden die met regelmaat van de klok het publiek in.
Nadat we 5minuten binnen waren, was het reeds aan Tom om een wit klakske op te vangen. een dikke 20minuten later kon ik dan een tshirt vangen (maat XL....) en tot slot den Danny met een ander wit klakske...

Hoe gezellig het ook was...tegen 2u gaat alles stilaan toe, en hielden we het dan ook voor bekeken...

Gegroet..

dinsdag 24 maart 2009

veel te veel eten

Vandaag had ik een redelijk lange dag voor de boeg. Tegen alle verwachtingen in, kwam iedereen opdagen...gevolg: de verkoop was goed! :)

En net tegen het einde van de dag, wanneer ik dacht dat alles voorbij was, kreeg ik telefoon...
Er was wéér ingebroken...in hetzelfde hotel, zelfde werkwijze, andere kamer, weer klanten van ons...en als bij toeval lagen deze kamers naast elkaar, en zijn deze mensen op dezelfde dag aangekomen, en vertrekken ze weer op dezelfde dag...

Ik blijf erbij..ik geloof er geen fluit van...

vandaag hebben Lander en ik ons record buffet-eten verbeterd...
We zijn aan een stapel van 11 borden geraakt :)

En nu ga ik met een overvolle buik slapen...

nog eens een Luchthaventje doen

Ik had vandaag enorm veel geluk, de vlucht was 2uur verlaat, en ik moest toevallig naar de luchthaven. Gevolg: ik mocht iets langer blijven slapen…Niet genoeg naar mijn goesting, maar kom, 2u extra, is 2u extra.

Eenmaal aangekomen op de luchthaven kon ik aan mijn vermoeiende dag beginnen…En ik vind het toch steeds geestig, om vast te stellen dat Fransen steevast denken dat IEDEREEN frans kan…
De vrouwen aan de incheck verstaan geen woord frans, laat staan deftig engels, maar toch blijven ze hardnekkig in het frans tegen deze dames praten, en proberen ze hen wijs te maken dat ze een plaats aan het raam willen…
En dan achteraf maar komen zagen dat ze andere plaatsen hebben. Frans is nu eenmaal geen wereldtaal, dat is het engels…maar dat is blijkbaar nog niet doorgedrongen.

Ik mocht vandaag dus ook een dame helpen, die haar paspoort verloren was. Een iets oudere dame, die deze vakantie al redelijk veel ongeluk gehad heeft, en bijna huilde toen ze erover sprak.
Ik had zoveel medelijden dat ik haar echt bijgestaan heb bij het kopen van het ticket naar Bangkok, en bij al de rest. Uiteindelijk had ik het beter niet gedaan, want 5minuten later stond diezelfde dame (die dus bijna aant blijten was) van haren tak te maken tegen mij, omdat hare man geen deftige plaats meer kon krijgen op het vliegtuig..en dat was MIJN fout…
Ze vergeten wel steevast te vermelden dat ik een half uur op voorhand op de luchthaven was…en dat zij zelf als voorlaatsten in de rij voor de check-in stonden, en me pas kwamen melden dat de man een speciale stoel nodig had, toen er nog 10 mensen voor hen stonden…
Gevolg: bijna alle plaatsen zijn weg hé…ik heb voor zulke mensen maar 1 gouden raad…BLIJF THUIS…EN VAL IEMAND ANDERS LASTIG!!!

Nadien was ik bijna aangekomen aan mijn kamer, om te gaan slapen, mocht ik nog eens opdraven in een hotel voor diefstal…Nu ja…diefstal…tegen mij hadden de mensen hun verhaal al op elkaar afgestemd..gisteren bleek dat een ander verhaal.
Eerst bleek er een bepaald aantal euro’s en thaise baht verdwenen te zijn, achteraf werd het een groter bedrag in euro’s, en geen thaise baht meer…uiteindelijk was het alleen maar thaise baht dat verdwenen was, en lagen de euro’s nog in de safe…
Maar het staat als een paal boven water dat ze bestolen zijn…iemand moet hen gevolgd zijn…
(en nadien de sleutel aan de receptie zijn gaan stelen, en de code van de safe gekraakt te hebben, zonder sporen na te laten…) maakt da een ander wijs hé :D
Nu ja, altijd doen alsof je hemel en aarde gaat bewegen voor hen, wat ik eigenlijk wilde doen was slapen… En ik moet ook zeggen, die dame haar taalgebruik was niet bepaald flatterend. Ik kan er ook een pakske van, maar hierbij kreeg ik zelfs rode kaken…

’s Avonds had ik dan nog enkele bezoeken, en uiteindelijk mocht ik ook naar huis gaan, om te genieten van mijn bedje…wat ik dus bij deze ook ga doen.

Grtz

maandag 23 maart 2009

BV-meeting

Hopsaaa vandaag mocht ik 3 hotels bezoeken...zoveeeeeel :) geen wonder dus dat mijn dag er bijna direct op zat... Na het laatste hotel, de Indigo Pearl, moest ik Aor gaan afzetten in de buurt van de luchthaven, nog een geluk dat dit hotel maar 5minuten daarvan lag..
Om haar te gaan afzetten, moest ik letterlijk naast de landingsbaan rijden..op zo'n dikke 50meter daarvan, helaas passeerde er geen vliegtuig..

Onderweg terug naar huis, reed ik dan op men dooie gemakje op een lange baan...1 vak heen, 1 vak terug...en hier kwam ik 2 wagens tegen die er niet beter op vonden, dan hun voorliggers voorbij te steken, op het ogenblik dat ik ook ongeveer passeerde...gevolg...ik moest kiezen...ofwel alles toegooien, en hopen dat ze niet in mijn kont peerden...ofwel vollenbak uitwijken en op de pechstreek verder rijden.
Ik koos voor het laatste, maar niet zonder heftig geclaxonneerd te hebben... Komaan seg, een andere auto inhalen...tot daar toe...over de volle witte lijn...ok nog...maar net op het ogenblik dat er een tegenligger aankomt???
Ik had 1u daarvoor een brommer ingehaald, was half op het andere baanvak van de tegenliggers gekomen...en ik had al een heel toeter-orkest over me heen gekregen....van een brommer die uit de tegenrichting kwam...voor zover ik weet, heeft een brommer wél genoeg aan een half baanvak...Ik kwam zelfs nog niet in zijn buurt...

Eenmaal terug thuis, werd het tijd om wat te gaan slapen, omdat ik morgen om 5u er uit moest voor de luchthaven...
Tegen 19u toch maar besloten mij klaar te maken om te gaan eten...en het werd stoofvlees..Lander zat namelijk al bij de Kris, en ik ging dan ook maar naar daar om een hapje te gaan eten...

Net toen we besteld hadden, kwam er een BV binnengewandeld, wel niemand recent, maar normaal gezien toch wel bekend... Frankyboy...je weet wel van de clip Mexicooooooo, Mexiiiiiiiiiicoooooooooo :) (de clip kan je HIER bekijken)

Zeer gezellige man om mee te praten...Het logische gevolg liet dus niet op zich wachten...in plaats van dat ik dus om 22u zou kunnen gaan slapen, werd het half 1 snachts...en ik ging dus veeeeeeeel te weinig slaap hebben! GRRRR....die BV's toch hé..

Maar tis wel altijd grappig om over andere bv's te kunne roddelen, wat we dus ook effectief gedaan hebben..en blijkbaar durven we ons dus wel eens vergissen over wie er een dikke nek heeft en wie niet...

hierbij besluit ik mijn dag-rapportje voor jullie, want anders kom ik te laat op de luchthaven

zaterdag 21 maart 2009

Grote groepjes, lekkere snoepjes

Vandaag stond me een 2e grote uitdaging te wachten...en groep van 11 fransjes, en een groepje van 18 fransjes...met de groep van 11 begon het al goed...
Dan stuur je ze naar een kamer met airco, omdat het daar frisser is + je hebt een beter overzicht over de groep én je zit rustiger...Dan komen ze terug omdat ze liever in de luidruchtige, warme receptie op een hoopje zitten...
Gevolg voor BiBi....moeilijk om iedereen tegelijk toe te spreken, of om hun aandacht erbij te houden..plezant is anders..ach, veel liever dan, dan een groepje zagemannen, voor wie niets goed is...

Volgende hotel, grotere uitdaging: 18 fransjes...waarvan er maar 4 kwamen opdagen..awel merci...plezant is anders, dan heft ne mens zich al eens uit zijn bed, komt er amper iemand opdagen...op zich kan het mij ook niets schelen, hoe minder volk, hoe minder kans dat ze komen zagen over vanalles en nog wat...helaas ook minder verkoop natuurlijk....

Ach, normaal raakt het men koude kleren niet...ware het niet, dat het dus die 14 mensen zijn, die mij binnen een week, of binnen 14 dagen doorheen de ganse dag gaan beginnen opbellen omdat ze totaal niet weten wanneer de minibus hen komt oppikken voor de luchthaven, of ofdat hun ticketjes herbevestigd zijn of niet...
Dat is dus MIJN straf, omdat ZIJ niet komen opdagen...van een omgekeerde wereld gesproken...
IK zou hen plots 's nachts moeten opbellen ofzo, om het te zeggen dat ze de dag erna MOETEN klaarstaan...grrrrrr

De andere hotels verliepen veel vlotter (ik zag nl amper iemand)..
dan had ik uiteindelijk nog een kleine 2u over, voordat we een kleine BBQ gingen houden in het kantoor van het lokaal agentschap...tijd dus om bij te slapen... Dit ging goed totdat we ongeveer een half uur verder waren...

Plots werd ik wakker gebeld, door 1 of andere Franse, die begon te mekkeren over een excursie en een niet nagekomen afspraak...
Ik heb direct gebeld om alles na te vragen, en wat bleek...alles bleek besproken geweest te zijn met haar man...en achteraf was ze toch razend kwaad geworden...en dat mocht ik ontgelden...
Na even alles nagecheckt te hebben, heb ik die vrouw teruggebeld...en mocht ik blij zijn, als ik men zin mocht afmaken...zulke onbeschoftheid...dan wil je hen zeggen hoeveel geld ze uiteindelijk terugkrijgen, snoeren ze je gewoon de mond...want ze waren nog niet klaar met hun uitleg (die ik ondertussen al 3x gehoord had)...
Uiteindelijk gingen ze zelfs daar niet mee akkoord..en moest ik nog eens met het agentschap gaan praten...want morgen vertrekken ze...en ik ben hun enige hoop...(mijne werkdag zat er op...kheb dus lekker voortgeslapen...)
Enige geluk voor hun was dat ik toevallig met het agentschap moest gaan eten...

Ze krijgen dus een X-aantal percentage geld terug, net niet de helft...ben eens benieuwd welke franse scheldwoorden ik morgen ga bijleren...

In elk geval is het momenteel tijd om energie bij te laden voor morgen, want dat ik ga afzien, dat staat als een paal boven water...

Grtz
Rikki

vrijdag 20 maart 2009

Oopsie Poopsie?

Ik mocht vandaag dus vroeger beginnen omdat er gisteren plots een 4-tal toeristen was komen opdagen, waarvan we zelfs het bestaan niet afwisten…Om 9.15…3 kwartier slaap door men neus geboord!!! Al een geluk dat het toffe mensen waren…na mijn hotelbezoekjes mocht ik nog eens naar de luchthaven…en het was me echt wel het dagje niet? :)
Eerst vergat ik mijn sleutels in de wagen, terwijl die al op slot was…(LOEMP!!!), dan begon mijn rug nog eens pijn te doen tijdens het staan aan de balie…
Na iedereen uitgewuift te hebben, heb ik samen met Joris mijn evaluatie overlopen…en net op dat ogenblik, voor onze neus…en botsing…
Een wagen en een brommer…een vreemdeling en 2 thaise jongeren…3x raden wie er in fout was…Sowieso de blanke! Zogezegd omdat de jongeren op de voorrangsweg reden…ik wist niet dat dit bestond op een privé-parking…Veel heisa en komedie voor niets…1 van die jongeren was aan het manken dat het een lieve lust was…7 man airport security..want ahjaa, wat heb je anders in godsnaam te doen op de luchthaven… 2 politiemannen die direct een verslag begonnen te maken…
En dan komt de clue…de blanke gaf 1000 baht (of 2000) aan 1 van die jongeren, en daarmee was alles geregeld….zowel voor de politie, als voor die jongeren… (voor 25€!!! :D)
Uiteindelijk kon ik naar huis toe, maar niet voordat ik eerst mijn info voor mijn eindwerk was gaan halen…
Bij deze sloot ik dan ook mijn dag af…

Gegroet

Schwimmen jaaaa! :D

Vandaag mocht ik aan de slag in een nieuw hotel: ‘By the Sea’…ik vind het ne stoeme naam :D maar het waren vriendelijke Nederlanders (maakt da mee seg) die hier logeerden. Ik werd vandaag trouwens aan een andere partner gekoppeld. Ipv met Noi, mocht ik met Aor op stap. Ook wel fijn gezelschap. Nu ja, iedereen van het lokaal agentschap ik gezellig om mee samen te werken.
Al had ik na mijn 1e werkdag met Aor, bijna geen vervolg meer kunnen breien aan mijn stage. Ik stond namelijk deze morgend aan een kruispunt, klaar om rechtsaf te slaan (en ik stond op het juiste vak!!). Naast mij stond een kleine 10-tonner, ook klaar om rechtsaf te slaan (ondanks dat ie op het vak voor rechtdoor stond). Het licht sprong op groen, we vertrokken beiden, en ik moest direct alles toegooien, of ik had geplet gezeten tussen de berm en de vrachtwagen… Ik denk dat dit de 1e keer was, sinds lang dat ik iemand voor het grootste vuil van het straat heb uitgescholden…(hij kon het jammer genoeg niet horen)… Maar daarmee was de kous nog niet af, want de komende 5km bleef die eikel me maar irriteren, gezellig in het midden van het straat rijden zodat ik niet kon passeren e.d….uiteindelijk geraakte ik hem voorbij, maar aan het eerstvolgende licht, kwam ie weer naast mij staan (en weer op het verkeerde vak)…maar ditmaal was ik voorbereid…hij ging mij niet nog eens liggen hebben…Ik begon reeds luidruchtig gas te geven…het licht sprong op groen…en ik ben blijven staan.. :D
Hah, ik had hem ditmaal goed liggen, want hij kon niemand koeioneren…
Na 4 bezoekjes, had ik gedaan met werken, en mocht ik op mijn lauweren rusten. Nu ja, rusten… eerst nog zorgen maken over een onbetaalde gsmrekening (ik bel blijkbaar teveel).

Tegen de vooravond aan besloot het agentschap plots om te gaan zwemmen in de zee (nee hoor, we zwemmen in de bomen…). Ik besloot dus tegelijkertijd om mee te gaan! Want ja, op andere dagen zou ik anders alleen moeten gaan, en da’s ook niet gezellig natuurlijk. Het verschil in temperatuur tov onze Noordzee is trouwens hallucinant groot. In België durf ik met moeite in de zee gaan, hier heb ik het zeer lang volgehouden. Het water was gewoon aangenaam! Ideaal voor een zwempartij’tje, en om een kleurtje op te doen!
Toen het donker werd hebben we het maar voor bekeken gehouden, en na het eten, ben ik op men dooie gemakje naar huis gereden.


grtzzzz

woensdag 18 maart 2009

vakantieeeeeeeeee :)

Vakantieeeeeeeee :D voor 1 dagje alleszins toch... lekker uitslapen tot 11u..een zaligheid...
Daarna even voor school gewerkt, en naar het kantoor van het lokale agentschap getrokken om te wachten op Aor, die met mij naar het gemeentehuis zou gaan voor gegevens op te snollen ivm mijn eindwerk...Eindelijk een deftige bron, waar ik effectief iets mee ga zijn...

maar voordat ik er erg in had, was het reeds 19u, en mja, wat doet ne mens na 19u?

Inderdaad...niet veel :)
Na dus een filmpje gezien te hebben, ga ik nu dadelijk slapen, om morgen met 2x zoveel energie te gaan werken!

grtz

PS: deze was ik enkele dagen geleden vergeten...maandag moest ik naar Evason hotel gaan, en onderweg lag er een lekker vettige plas... en net op dat ogenblik wilde ik een vrouw (met witte broek) op haar brommer voorbijsteken... jammer dat ik haar niet heb horen vloeken, ik had wat kunnen bijleren denk ik... Ik had nochtans uitgeweken! maar de plas was gewoon te groot ;)....spijtig he?

dinsdag 17 maart 2009

ik heb iets met airco's

Nadat het dus half 12 gepasseerd was, kwam er eindelijk iemand opdagen om mijn airco te maken...tenminste, dat dacht ik...hij heeft het nagekeken en mij gewoon gezegd dat ik het de dag erna nog eens moest gaan vermelden aan het hotel...gevolg, een lekker heet nachtje zonder airco..hoe fijn is dat niet!!!

vandaag mocht ik enkele hotels bezoeken, en in de laatste 3 kwam ik klanten tegen die ik 2 weken terug op het vliegtuig richting rondreis had gezet.
Ze herkenden me nog allemaal, en het was een fijn weerzien.. Maar uiteindelijk heb ik het toch kort gemaakt.
Ze wilden toch niets boeken, en ik wou naar huis ;)
Al had ik in Diamond Cliff iets tijd over voordat de klanten er waren, en heb ik lekker bijgepraat met Yuki ( het was dus niet Uki). Blijkbaar is het een 25-jarige japanse griet, die hier reeds een jaar is, en die dat toevallig op dezelfde dag als ik verlof heeft!

Ondertussen kan ik ook met enige trotsheid melden dat mijnen airco terug macheert, en ik dadelijk ga genieten van mijn bedje...
maar eerst nog even dit: Bij Jetair rijden ze hier rond met de FIETS... :D (en tis ier retewarm ;) )

grtz

maandag 16 maart 2009

Zweten dat het ginne naam heeft

Mijnen airco is weer naar de vaantjes...plezant is anders, zweten gelak zot...ik moet zelfs ginnen douche meer nemen..Ondertussen wacht ik nu al 2u en half, vruchteloos op da stukske krapuul, dat zich loodgieter durft noemen...hij is al onderweg sinds 20u20 ofzo...ik vraag mij toch wel af van waar dieje dan komt? Moete ze dieje nog invoeren uit 1 van de buurlanden ofzo?

Dit buiten beschouwing gelaten, was het vandaag nog een redelijk fijne dag..Al snap ik sommige mensen toch nog steeds niet hoor.
Ze vragen om een excursie met weinig volk, dan stel je er eentje voor, waar er maximum 8 man mag zijn...dan is dat nog teveel..
voor het geval er nog mensen zijn die deze mening delen, heb ik 1 gouden raad:

BLIJF GEWOON THUIS!!!

want alle andere excursies, is het 20 tot 30 man, daar heb je evengoed niets te zoeken.
Andere mensen zijn dan wel iets nuchterder, en die denken tenminste logisch na, en boeken gewoon. wat is me dat nu..
stelletje rare Fransozen...

tegen 19u deze avond had ik eindelijk gedaan.
Ik ben nog maar eens in Diamond Cliff gaan eten, want ik was vrijwel zeker dat die klagers al terug naar huis waren.
Daar heb ik een japanse receptioniste leren kennen, Uki (joeki), werkelijk een toffe meid...

Na het eten gewoon op mijn kamer gebleven om te wachten op de loodgieter, en dat doe ik nog steeds. Ik denk dat ik hem (nadat hij mijnen airco gefixt heeft natuurlijk) gewoon eigenhandig van het balkon ga flikkeren...Dattem maar me een ander zen klokke ga spele!

grtz
Rikki

zondag 15 maart 2009

Slaapjes doen, schaapjes tellen

Het was deze morgend weer te vroeg om op te staan...nu had ik nog minder slaap gehad dan anders...grrr
Eerst had ik in Diamond Cliff 2 fransjes, en dan 4 nederlandsjes, maar die wilden liever bij elkaar blijven...
En het moet gezegd zijn, het was een gezellige boel :) zulke lieve mensen. Die moesten ze meer maken!
(waarschijnlijk lopen er zo ook velen rond, maar die blijven gewoon in Belgie, die gaan niet op reis...)

Om half 1 zat men dagje er dan op, redelijk snel, maar dat mag ook hé, mij hoor je dan niet klagen.

En na dan wat bijgeslapen te hebben, ben ik op men gemakje vertrokken om een smoske te eten...mjammieeeeeee :)

en verder is er niets spectaculairs gebeurd, dus ga ik nu terug slapen! :)

Grtz
Sleeping Rikki

vuile, langharigen dikzak

Er stond me vandaag een betrekkelijk lange dag te wachten, en het beloofde niet veel goeds te worden. Vanaf het ogenblik dat ik opstond, voelde ik me al zo loom als iets.
In elk geval, loom of niet, werken moet je altijd.
Bij mijn eerste stop, in Diamond Cliff werd ik al aangenaam verrast...van de 8 franstaligen die moesten komen, kwamen er maar 2 opdagen! en het waren dan nog eens toffe mensen. Zowel ik als Noi kregen een drankje aangeboden (dat heb ik nog nooit meegemaakt).
En toen we doorgingen kregen we beiden een zoen...

De volgende halte was er eentje dat eerst fijn, en daarna redelijk zuur werd.
Bij de nederlandstaligen zat er toevallig een reisagente, die 10 jaar geleden bij mij op school gezeten had. Altijd plezant om een praatje te slaan over welke leerkrachten er na al die jaren nog zijn, en een beetje na te pluizen ofdat ze doorheen de jaren veranderd zijn of niet.

Bij de franstaligen daarentegen dat er zo ne klojo die hier al voor de 3e keer was, en alles beter wist als ik (dacht hij)...en hij ging de anderen even snel uitleggen waar ze MIJN excursies, veel goedkoper konden gaan boeken...Altijd plezant natuurlijk, als je zelf moeite doet, en er dan ne ***** even snel komt zeggen tegen de andere dat ze beter op een ander gaan...

nu weet je wat? Ik hoop dat hun verlof (de uistappen dan toch) echt compleet VERKLOOT wordt...dat zal hen leren, te luisteren naar ne langharigen dikzak, me een vuil klakske..

's avonds gingen we naar het office van moonshine (lokaal agentschap waarmee we samenwerken), en kregen we lekker, en (vooral) veel eten.
De avond was gezellig, maar Lander en ik wilden de avond nog gezelliger maken, dus gingen we even een stapje in de wereld zetten...ahja, op zaterdag, kan toch niet anders of er is overal veel volk...?

Nu niets is minder waar...ik denk dat er meer mensen komen kijken naar ne show van Will Tura, dan dat er hier mensen in de discotheek zaten...
Redelijk zwaar teleurgesteld besloten we dan om tegen 2u terug naar huis te gaan

vrijdag 13 maart 2009

Vandaag was het maar 1 hotelletje dat ik moest gaan bezoeken, de Indigo Pearl, voor diegenen, bij wie het lichtjes een belletje doet rinkelen...voor zover ik zelf weet, hebben de kandidates voor de Miss France 2008 (of is da 2009) verkiezing hier gelogeerd. Helaas voor mij, was dat net 2 maanden voordat ik er was.

Van ongeluk gesproken... Na een kort bezoekje aan dit hotel, kon ik vertrekken voor de luchthaven waar we wederom vaarwel gingen zeggen tegen onze geliefde (en een pak meer gehate) toeristen.. Nog een geluk dat de volgende lading op tijd was, waardoor we snel weg konden van de incheckbalie.

Alles verliep zeer vlot...totdat er 2 reizigers (van Thomas Cook dan nog wel!!!!) naar mij kwamen. Echt de wanhoop nabij, want iemand had hun valies meegenomen, en hun eigen valies achter gelaten. Het enige wat ze wisten, was dat het Best Tours klanten waren (ahaa, dus daar lag de link met mij) en dan de naam... Nu kon voor mij de speurtocht beginnen. Zoek maar eens iemand op de luchthaven, wiens naam je alleen maar hebt hé, je kan er totaal geen gezicht op plakken...

Nu, deze 2 TC'ers gingen op mij wachten beneden, terwijl ik boven op zoek ging naar de ware 'valiezenrovers'. Nu, dankzij Lander waren deze mensen redelijk snel terecht. Jammer genoeg waren ze net ingecheckt. En ik kon hen op GEEN ENKELE manier overtuigen dat ze de verkeerde valies hadden ingecheckt, en dat hun valies daar nog stond.
Uiteindelijk ging die vrouw toch mee kijken, maar ze bleef maar tegen mij zeggen dat dat niet kon dat hun valies daar nog stond, en bla...bla...bla...kôôôôt..kôôôôôt....kôôôôôt...kediijjjjjk....bla...bla...bla...
totdat ze voor de valies stond...en dan snapte ze niet hoedat het toch kwam dat ze de foute meegegraaid hadden...(en ik was zeker dat het hun valies was...ahja, hunne naam stond er op....dus blijkbaar kan ik lezen, en zij niet...)
Ondertussen waren de TC'ers er ook vantussen gemuisd...zonder valies... (later zou ik vernemen dat ze gewoon naar hun hotel vertrokken waren...eikels)

Nu kreeg deze dame haar valies niet mee, voordat die andere van het vliegtuig gehaald was...Nu was ik toch wel eens benieuwd ofdat die valies inderdaad identiek was..

...en inderdaad hoor...deze valies...ze..trok er langs geen kanten op!!! enkel de rode band rond de valies was identiek.....de vorm was verschillend, zelfs de kleur... toch raar dat mensen zich puur op diene riem rond die valies baseren, en gewoon een koffer meegraaien...nog een geluk dat onze eikeltjes van TC mij dit kwamen melden, anders, grote, dikke, vette soep hé.

Mevrouwtje bleef trouwens zeggen tegen mij van: 'ja, je ziet toch e, compleet hetzelfde, echt identieke valiezen...'
Ik denk persoonlijk dat mijn lieftallig achterwerk zelfs het verschil tussen deze koffers zag, maar bon...die mensen, ze waren blij dat ze hun eigen valies terug hadden, en ze verloren mij niet meer uit het oog, ze durfden zelfs niet meer de lift te nemen zonder mij...ik heb daar 1 woord voor...ERREUUUUUUUG...

achja, na dit kleine voorvalletje zat men dagje erop, en besloot ik na het eten maar direct te gaan slapen

Grtz

Sherlock Rikki

Woensdag 11 Maart

Vandaag was men vrije dag, en behalve dan enkel aan het eindwerk te werken, doe ik steevast andere dingen.
Ik moest vandaag bijvoorbeeld een levensnoodzakelijk pakketje op de post doen. Daarna ben ik naar Central World gegaan. Dat is een enorm groot shoppingcenter, waar we winkels zoals ‘Esprit’, ‘Hush Puppies’ en zoveel meer bekenden terugvinden. Een waar paradijs voor de Europese vrouw. Nu ja, voor zover ik weet, ben ik nog steeds geen vrouw, dus op 30minuten was ik overal gepasseerd, en kon ik terug op men gemakje naar huis toe gaan. Ondertussen was mijn internet weer verdwenen, waardoor ik dit dus met een dagje vertraging post.
Eenmaal terug op mijn kamer (en men gsm terug opgeladen), kon ik vertrekken naar het Office van Moonshine, waar ik nog iets zou proberen te doen voor school. Dat lukte redelijk aardig, totdat ze buiten begonnen te snookeren. Dat kon ik eenvoudigweg niet toestaan. Ik ben gelijk ne zot naar buitengespurt en heb het hen direct maar eens goed duidelijk gemaakt! Er werd niet verder gespeeld!...


…zonder mij :D


Na gezellig wat gesnookerd te hebben, zijn we dan vertrokken voor nog eens zo’n koreaans bbq’tje, wat me geweldig goed smaakte. Maar uiteindelijk was mijn dag er dan ook weer aan…

...nadat ik een kakkerlak verzopen had in het toilet!!MUAHAHAHAHA

Donderdag 12 Maart

Vandaag mocht ik gezellig opdraven voor een Indogo Pearl'tje, een Twin Palms'ke en een Diamond Cliffke..

Alles verliep voorspoedig, zelfs iets té voorspoedig naar men goesting, en jawel hoor, vanaf de Twin Palms liep het mis...Mijn geliefde Fransoosjes bleven praten, daarna moest ik nog even een praatje gaan slaan met een nederlandstalige klant...gevolg...Erikje was massa's te laat op de afspraak in Diamond Cliff, nog een geluk dat die mensen het mij niet kwalijk namen...

Uiteindelijk zat men dagje er ook op, en kon ik rustig nog enkele filmpjes kijken.

dinsdag 10 maart 2009

:@

Vandaag was het weer zover, ik had weer maar eens prijs terwijl ik ging eten.
Deze ochtend, ik had net 2 worstjes op mijn bord geschept, en wou net een eitje gaan halen, toen er een koppel fransoosjes opdook voor mijn neus. Die dadelijk begonnen te klagen over vanalles en nog wat.
1) Het eten 's morgens is steevast hetzelfde, er is geen afwisseling (ja natuurlijk, als je altijd hetzelfde neemt, heb je inderdaad geen afwisseling, verder hebben we koreaans, japans, thais en een enorm uitgebreid europees ontbijt...als dat al niet afwisselend genoeg is)

2) We hebben half pension, dat kost 1200 baht /pp, per dag, en we doen maar 600 baht per persoon op...wij vinden dat we dus teveel betalen....(of je eet gewoon te weinig)

3) we betalen ons, desondanks het half pension, blauw aan drank...(of je leest de brochure gewoon niet, anders zou je geweten hebben dat je die moet bij betalen)

4) we zijn naar het privé-strand van het hotel gegaan, en we werden op een pick-up gezet, als beesten zaten we daar op elkaar (...misschien toch maar minder eten dan?)

uiteindelijk heeft het 10minuten geduurd voordat ik kon gaan eten. Men worstjes waren ondertussen koud, mijn humeur stond op onweer... Want door deze 2 klojo's, die de bezoektijden in het hotel niet respecteren, en me liever lastigvallen tijdens men eten, had ik nog amper tijd over om deftig te ontbijten, waardoor ik dus met honger van tafel ging.

Het ergste was dus, dat ze wilden dat IK er iets aan ging doen...alsof dat het hotelmanagement gaat luisteren naar iemand zoals ik, en direcht hun buffet gaat omgooien, goe gelachen...idioten...

Volgende keer krijgen ze (vriendelijk) de volle lading van mij...het is gewoon schandalig dat ze ne mens lastig vallen tijdens zijn eten...ik bel hen 's nachts toch ook niet op om te zeggen dat het bijna licht is?

Tegen de avond was ik toch al terug iets afgekoeld, waardoor ik op men gemakje op zoek kon naar avondeten, ditmaal niet in het hotel, want die mensen nogmaals tegenkomen, daar had ik fataal geen zin in.

Uiteindelijk is het een KFC'tje geworden...wat tussendoor ook wel eens lekker kan smaken.
Eenmaal daar aangekomen, kwam ik al een eerste hilariteit tegen...2mannen uit het midden-oosten, met nen dikke nek van hier tot in Tokyo...met exact hetzelfde hemd...zowel het motiefje, als de kleur...toch raar dat mensen dan niet doorhebben dat ze zwaar uitgelachen gaan worden.
Feit nummer 2: Indiërs hebben dus effectief dat grappige accent als ze praten...en ook met hun hoofd schudden doen ze constant..Ik zag net een man in de playboy-winkel (enkel kleren!) vragen naar een t-shirt, terwijl ie met zen hoofd schudde... :)

Eigenlijk moet ik ook stiekem toegeven dat er enorm veel domme mensen rondlopen, of om het vriendelijker te stellen, 'simpele geesten' er zijn.
Ik wandelde een 'Family Mart' binnen voor een drankje, en daar stonden ook zo'n 2 midden-oosten-sujetten. Niet dat ik iets tegen die mensen heb...maar kom...
Ze bestelden iets, en het meisje begreep hen niet, dus ik besloot hen te helpen. Waarop 1 van die mannen vroeg of ik daar werkte...Tuurlijk werk ik daar...hun uniform: geklede zwarte broek, met daarop een wit tshirtje, met groene en blauwe verticale strepen. En er staat 'Family Mart' op (wat anders...)
mijn kledij: een rode short, en een zwarte tshirt met opschrift 'Pudel'...ik was dus geheel in werk-uniform hé, of niet soms?! (dom?) De andere probeerde mij ondertussen duidelijk te maken dat hij gel zocht, door steevast naar mijn haar te wijzen...die mannen zijn gewoon te lui op zelf op zoek te gaan, want ter hoogte van zijn knieën stond de gel......

Uiteindelijk was ik bijna aan men wagen aangekomen, toen ik nog enkele vrij lege barretjes passeerde...
in 1 bepaalde bar klonk het welbekende 'fly on the wings of love', ik keek binnen, en zag 2 vrouwen verveelt rondkijken voor 'klanten' of iets dergelijks...en ik zag 1 oudere blanke, die heftig aan het dansen was op deze muziek, en zijn thaise griet in het rond zwierde...letterlijk...want ze vloog echt rond...


Ik had genoeg gezien voor vandaag, en besloot maar flink naar huis te gaan, en te slapen, want morgen is mijn vrije dag, en ga ik even kijken in een shoppingcenter wat er te kopen valt..

grtz
Rikki

maandag 9 maart 2009

Slapen wil ik doen gatverdamme

Vandaag mocht ik in de late namiddag beginnen (rond 16u)..en jullie raden het ongetwijfeld al zeker?
Inderdaad... 5x ben ik wakker gebeld geweest... 5x....
En dan moet je weten dat ik de voorbije 4 dagen, in't totaal 3 telefoontjes gehad heb..en nu, op de enige dag dat ik was kan uitslapen, plots 5...ik begin toch echt wel te vermoeden dat toeristen zo'n ingebouwde radar hebben, die hen telkens op de hoogte stelt, wanneer hun Tour-rep kan uitslapen, en zeker gestoord moet worden.

Uiteindelijk moest ik vandaag maar 3 hotels bezoeken. En bij het eerste hotel had ik al dik prijs...de mensen daagden, naar goede gewoonte, niet op...toch altijd fijn hé, je broek verslijten voor niets. Ik had gisteren in dit hotel dan al een koppel moeten 'helpen', want die hadden een week geleden blijkbaar reeds gevraagd en geklaagd om van hotel te veranderen.
Ik had hen verzekerd dat ik dit ging onderhoren, en vandaag ging ik hen antwoord geven. Ik gaf hen dus het uur op...en raar maar waar, ze daagden OOK niet op...
En dan moeten wij steeds vriendelijk blijven?

Uiteindelijk kwamen bijna alle andere mensen, uit de andere hotels wel opdagen, waardoor ik toch nog iets van nut had vandaag.
Ik kreeg zelfs een dochter aangeboden van iemand. (waarschijnlijk puur om korting te krijgen op de excursies). Ik vrees helaas wel dat ze iets te oud was voor mij (al is 5 jaar niet zo heel veel natuurlijk)

Morgen kom ik hen nog eens tegen normaal gezien, eens kijken wat ik er nog allemaal bij kan krijgen..

Groetjes
Rikki

zondag 8 maart 2009

I'm gonna run, run, as fast as i can ;)

Het deed vandaag toch wel een beetje heel veel pijn om op te staan, rond 5u, het is wel effe geleden dat ik er nog eens zo vroeg ben uitGEKROPEN...en dan nog om een inspanning te leveren..
nog een chance dat zot zijn, geen pijn doet :)

Op de koop toe, begon het dan nog eens te regenen ook. Op dat ogenblik begon ik mijn intelligentie serieus in vraag te stellen... Het was 6u 's morgens, het regende pijpestelen, en ik ging een inspanning leveren, ondanks dat ik conditioneel vér achterop hinkte...

We konden dan eindelijk vertrekken om 6u stipt. En Joris schoot er vandoor als een pijl. Ik wist dat dat dé te kloppen man was voor mij, dus ben ik er achteraan gehold. Dan heb ik ongeveer 2km achter hem gelopen, zonder dat iets afwist van mijn afwezigheid...*profiteer profiteer*..
Na ongeveer 2 en halve km kwam Lander ons dan vervoegen, en die stak Joris en mezelf direct voorbij! Ik ben dan maar mee opgeschoven, en ben nog zo'n 2,5km achter Lander blijven hangen..ook zonder dat ie het wist.. Op een bepaald moment passeerden we een bordje met daarop '6km'. We waren beiden dolgelukkig, want we dachten dat dit de afstand was die we reeds hadden afgelegd...totdat we het bordje '5km' tegenkwamen...onze droom spatte uiteen...

Na even wat (ijskoud) water bijgetankt te hebben, bleef ik rustig verder mijn tempo lopen, terwijl Lander even naar adem moest happen (door het ijskoude water, dat rechtstreeks op zijn maag sloeg). Hierdoor kon ik dus beetje bij beetje uitlopen. Ik werd nu omringd door jonge kereltjes van maximum 12 jaar, die blijkbaar al heel de tijd voor mij gelopen hadden. Dit waren van die kleine Thaiboxer'tjes. Voor de komende 3 km zouden we elkaar om de beurten terug voorbijsteken. Wat mij enorm irriteerde eigenlijk.

Uiteindelijk kwam het bordje met '1km' eindelijk in zicht. Ik dacht van:' zalig, de laatste km, dit gaat snel voorbij zijn'...Heb ik me daar even aan mispakt...deze km leek NOG LANGER te duren dan de voorbije 9... maar uiteindelijk wist ik me dan toch over de finish te slepen, binnen de 53,30 minuten...
Dat ik onderweg enkele keren gestorven was, vermeld ik er gewoon maar even bij voor de ramptoeristen onder ons.
Mijn missie was dus geslaagd, want ik was Lander en Joris voorgebleven. Al moest ik toch wel even slikken toen ik over de finish ging, want ik zag Joris reeds staan, aan de kant van de weg. En ik vroeg me reeds af wanneer hij me voorbijgesneld was. Uiteindelijk bleek dat hij misselijk geworden was, en jammer genoeg heeft moeten opgeven.
Ik ben ergens in de top50 geëindigd veronderstel ik...en we waren toch met zo'n 200 man, minimum, waarschijnlijk waren het er meer!

Na onze fijne inspanning, kwam er nog beter nieuws..we mochten gaan werken! maar er waren geen noemenswaardige problemen, en zo heb ik men dagje rustig kunnen doorbrengen, om optimaal te recuperen.

Variatie aub!!!

Zo, veel nieuws is er vandaag ook niet gebeurd, niets spectaculairs ofzo..
Overal waar ik kwam (en waar de mensen kwamen opdagen tenminste) heb ik men ding gedaan. Toevallig had ik 2 klanten gisteren blijkbaar al ontmoet, aangezien ze naast mij zaten in Burger King. Maar dat weet je uiteraard pas achteraf. En misschien maar goed ook dat ik dat toen niet wist, en zij ook niet, anders had ik waarschijnlijk niet rustig meer gezeten.

Zoals jullie zien, zit er momenteel barweinig variatie in mijn dagen, en kan ik jullie ook weinig nieuw vertellen, tot mijner spijt.

En daarom, ga ik vandaag iets totaal anders doen...ik ga vandaag mee een wedstrijd lopen..10km...om 6u 's morgens...
En dat, terwijl ik geheel geen conditie heb, en veel liever in mijn bedje zou blijven liggen!...


...wordt vervolgd....

vrijdag 6 maart 2009

Massageeeeeeeeeee?

Zo, hier ben ik weer.
De voorbije 2 dagen had ik niets speciaals te melden, er was dan ook niets gebeurd.
Behalve dan dat ik gisteren gepoogd heb een kakkerlak te verzuipen. Toen ik ging slapen lag ie nog vrolijk te spartelen op zijne rug...toen ik wakker werd, was ie weg...

Vandaag mocht ik eindelijk nog eens opdraven om mensjes te gaan bezoeken. Helaas kwamen er amper mensen opdagen.

Totdat ik een telefoontje van het Novotel kreeg om te vragen waar ik bleef. Op de 1 of andere mysterieuze reden was er een boeking gebeurd, waardoor ik geheel onverwacht, een hotelletje extra mocht gaan bezoeken.
Jammer maar helaas, verkopen zat er vandaag niet echt in.

Na dan een uurtje (teveel) gegeten te hebben, mocht ik weer maar eens naar de luchthaven gaan. Bijna geen problemen, wel heb ik kennis gemaakt met enkele mensen die daar ter plaatsen werken, bij de check-in. Ik ben dus al verzekerd van een goed plekje op het vliegtuig, de dag dat ik terugkom...da's toch al een geruststelling.
Verder nog enkele toffe mensjes op de luchthaven, waaronder ons 'tikske', lieve meid...

Ter gelegenheid van de afwezigheid van Joris, mocht ik eens boven staan, bij de binnenlandse vlucht tussen Phuket en Bangkok. Dat viel uiteindelijk beter mee dan ik verwacht had.

Het is trouwens ook vandaag dat de nieuwe stagiair aangekomen is (voor de rondreis). Ik ben dan als een brave collega op de luchthaven gebleven totdat hij zijn vlucht kon nemen, richting BKK.

Na een veel te lange autorit terug naar huis, ben ik eens een Burger King binnengesprongen, jeetje man, wat draait men allemaal niet in die burgers. Uiteindelijk doet het er niet toe, want het was enorm lekker.
Onderweg naar BK had ik zelfs een gratis massage aangeboden gekregen, maar die heb ik beleefd geweigerd door te gaan lopen :)

Zo, nu zijn jullie ook weer op de hoogte van het reilen en zeilen in Phuket

Gegroet lieve onderdaantjes
Rikki

woensdag 4 maart 2009

I want to ride my bicycleeeee

Vandaag viel eigenlijk best wel mee, niet direct mensen die kloegen over vanalles.
Het belangrijkste vandaag was dat ik eindelijk heb geprobeerd om hier te rijden, meer zelfs, het is me nog gelukt ook!!!

Op zich wel eens iets anders, maar getinte ruiten zijn toch iets gevaarlijks hoor. Je ziet maar de helft, en dan nog in't donker...

Het regende op de een of andere manier werkelijk telefoontjes vandaag, echt ab-nor-maal...maar ja, dat komt met de job mee zeker?

's Avonds dan maar sushi e.d. gaan eten (ik eet dat dus totaal niet)...en dan moest ik nog opletten dat ik niets met krab binnenspeelde, want blijkbaar ben ik daar dus allergisch aan.

Na de Japanner zijn we nog gezellig iets gaan drinken in de Montes, samen met Tim, en de Fons, die totaal niet masso-socialistisch is ofzoiets (hij heeft het niet voor handboeien...)
Leutige boel totdat onze fons iets teveel op had, en ons begon uit te maken voor dikkenekken, die hem maar als een simpel oud boereke zagen. Hoe hij daar op komt, geen flauw idee, maar blijkbaar doet ie dat elke keer..

Uiteindelijk ging hij naar huis, want hij was onze dikke nekken beu...en ik hem eerlijk gezegd ook wel..

De tijd vloog voorbij, en voor ik het wist..lag ik terug in mijn bed voor de volgende dag :)

Rikki

maandag 2 maart 2009

luchthavenbezoekje

Vandaag was het voor de eerste maal mijn beurt om zelfstandig, zonder Joris of Lander de frantaligen naar de luchthaven te doen, en de nieuwe lading op te wachten. shhpaaanneeeeend :D

In elk geval, ik moest om 3.45u opstaan..wat een hel, zeker voor iemand die graag in zijn bed blijft liggen 's morgens!
Nog een geluk dat iedereen er zo over dacht, zo waren er geen noemenswaardige problemen met de vertrekkers.
De nieuwbakken fransoosjes daarentegen...vielen ook allen goed mee...behalve dan 1 man, die samen met zijn vrouw naar de PhiPhi Eilanden ging, omdat ze liever daar verbleven dan in Phuket of Patong. Het zij zo. Ze kwamen in ieder geval als 3e ofzo naar buiten, en jammer maar helaas, hun chauffeur zat nog bij het vertrek vast, en kon pas binnen de 5 minuten beneden staan. Dat was helaas niet naar de zin van die man. Hij begon onmiddellijk tegen mij te zagen, dat ie in Parijs al 3u had moeten wachten en dat hij er een vlucht van 12u had opzitten. (en ik weet da natuurlijk niet, want ik ben plots wakker geworden in Patong, en heb nog nooit een vliegtuig genomen, je kent dat wel)
Zijn vrouw was de vriendelijkheid zelve en verzekerde me dat het niet zo erg was..Je moet maar met zulke oermens getrouwd zijn (want zulke snuiten trok ie naar mij, echt veelzeggend..Zo van: 'och jonge, sukkelareke, golle moet echt naar mijn pijpen dansen knoeiers, golle kunt echt nix, en ik ben dé man'...) Weet we wat ik dan denk? Wie laatst lacht, best lacht...en raad eens wie het laatst gelachen heeft!
Want die man begon zelfs al te zeggen dat IK, voor hen de taxi naar de pier moest betalen, zodat ze met de boot naar hun hotel konden vertrekken. Kan je het je voorstellen? IK moest ZIJN taxi betalen...da zou ook ferm tegen mijn sympathiek achterste geweest zijn.

Alle gekheid op een stokje, je moet vriendelijk blijven, en 5 minuten later kwam hun vervoer aan, ik heb me vriendelijk verontschuldigd voor de geleden vertraging (van max 15min). De vrouw zei weer vriendelijk dat het niets was...de man...nu ja...op 5minuten wordt hij ook niet plots slim...

Eindelijk waren ze weg, en konden we hen gezellig, met zen allen uitlachen. Het was nog maar 6u, en hun boot vertrok pas om half 9...de idioot :) moet je daarvoor zo van uwen tak maken? of hij nu moet wachten aan de luchthaven, of aan de pier, is dat niet ver hetzelfde? ;-)

Nadat we iedereen begroet hadden op de luchthaven, kon ik eindelijk naar het ziekenhuis *doet een vreugdedansje*.... Bloedonderzoekje doen, morgen weet ik meer, via mail...

Dan was eindelijk MIJN moment van de dag aangebroken. Ik kon 3uurtjes slapen. En raar maar waar, geen kat (of toerist) die me stoorde.

Dan weer eventjes toeristjes gaan helpen in hotels, voornamelijk met goede kamers te geven, want als het aan de hotels ligt, steken ze die toeristen in het donkerste kamertje weg..;
...nu ja, als het aan mij ligt.... (geen commentaar ;-) )

Bij de laatste 2 hotels ging het dan fataal mis...niet met de toeristen, maar met het weer! mijn eerste echte regenbui! maar het moet gezegd zijn, het luchtte enorm op, zulke verfrissing...

Maar het moet wel gezegd zijn...een Tour-rep ziet af.. je kan zelfs niet rustig eten.
In de Diamond Cliff gingen ik en Lander eten. En tegen de tijd dat mijn bord voor de 1e maal was volgeschept, was ik al door 3 van onze klanten aangesproken geweest...jeeeej....ik heb soms ook honger weetjewel.... sommige mensen lijken echt niet te snappen dat wij daar ook behoefte aan hebben.

En tout cas, ik ga nu wat slaap inhalen, en hoop dat er morgen en de volgende dagen, geen klagers meer zijn.

Wet Rikki

zondag 1 maart 2009

Fransje hier, fransje daar

Voila, ik zie er terug 'normaal' uit, en kon weer met een gerust gemoed aan de slag gaan. Iedereen was goedgeluimd en supervriendelijk, dus dat was alleen maar een noot, die de dag verder positief kon laten verlopen.

Ik heb mijn eerste dubbelgesprek nl-fr ook achter de rug, om de simpele reden dat de franstaligen mij mee met de nederlandstaligen gevolgd waren naar het vergaderzaaltje waar ik de info-meeting ging geven. Op de 1 of andere manier kunnen franstaligen NIET kloklezen, want ze stonden duidelijk een half uur later vermeld. Ach ja, in elk geval, ik ging er vol goede moed tegenaan, en kon redelijk goed overswitchen tussen de 2 talen, zonder noemenswaardige fouten. Verder kwam ik toch niets speciaals meer tegen, en heb dus nog iets extra kunnen rusten, om morgen om 4u te moeten opstaan, om de fransen naar de luchthaven te begeleiden, en de nieuwen te verwelkomen. Hopelijk zijn deze mensen iets vriendelijker en minder ambetant, dan dien ene kl**t die mij nu om het kwartier ligt te bellen om toch maar zeker te zijn dat de bus niet om 3.30 komt, zoals hij zegt, maar om 4.30 zoals ik hem gezegd heb.
Raar toch, als je iets navraagt, en je zegt de mensen dat het dat uur is, dat ze toch, na 4x te bellen, nog steeds overtuigd zijn van hun gelijk.

Ik hoop in elk geval dat hij EINDELIJK doorheeft dat hij naar mij moet luisteren, en niet naar zichzelf. En anders zal ik even een snelcursus vloeken in't frans moeten volgen, want ik wens toch nog enkele uren te slapen deze nacht

aldus Rikki