spele varen

Het bowlen gisteren was zeer gezellig, maar na 5 spelletjes, begint je arm toch wel enorm pijn te doen. Het is natuurlijk wel de ideale manier om al je collega’s beter te leren kennen. Tegen 23u legden we er de blok op, en achteraf bekeken, ben ik toch wel blij dat we niet zijn
uitgeweest.

En jawel hoor, voor de 2e nacht op rij ben ik uit men slaap gehaald, ik moest er dan al extra vroeg uit voor de James Bond Canoe, dus ik moet er waarschijnlijk geen tekeningetje bij maken, dat ik eeeeeeecht wel slecht gezind was toen ik omstreeks 3u ’s nachts uit men bed gezet werd. Ditmaal was de schuldige niet 1 of andere dronken toerist die zijn weg naar zijn kamer zocht met zijn drinkebroeders, ditmaal was het…


… de airco!

Hoe haalt dat stom ding het in godsnaam in zijn hoofd om rond 3u ’s nachts te beginnen lekken! Kon hij dat nu niet doen in de vooravond ofzo? Liefst wanneer ik niet slaap! Ach ja, klagen achteraf, verzacht de geleden pijn natuurlijk niet hé. Ik werd eigenlijk wakker van het gedrup, ik vroeg me reeds af wat me wakker gemaakt had, en toen ik het euvel gevonden had, denk ik dat ik in alle mogelijke talen van de wereld, men airco vervloekt heb. Ik heb nog geprobeerd om er een handdoek onder te leggen, maar toen ging het gedrup over in ‘gesop’. Er zat dus niets anders op, dan om 3u ’s nachts, nadat ik mijn kamer uitgezwommen was, naar de receptie te gaan, en dit te gaan melden. Godzijdank werken sommige mensen hier dan nog. Tegen half 4 kon ik dan eindelijk terug mijn bed inkruipen, maar dan moest ik bijna terug opstaan. Uiteindelijk toch nog wat geslapen, en om half 8 stond ik gepakt en gezakt klaar om op excursie te vertrekken…Alleen, men was bijna 45min te laat.
Nu ja, de chaffeur van het busje vond mij eenvoudig weg niet, ondanks dat ik gewoon, buiten aan de busjes stond. Wie verwacht er dan ook dat ‘Inspection’, vrijwel hetzelfde wil zeggen als ‘James Bond Canoe’. Ik stond blijkbaar opgegeven als zijnde, iemand die de excursie moest inspecteren, maar ipv dan de naam van de excursie te geven, liep die man dus heel de tijd ‘inspection’ te roepen…

En dan nu als intermezzo… de basisregels om met de wagen te kunnen rijden in Thailand.1) De pechstrook dient uitsluitend om je auto te parkeren, of om auto’s langs de foute zijde in te halen.
2) Wegmarkeringen die baanvakken scheiden zijn….overbodig. Je rijdt gewoon waar je plaats hebt. Wil je net dat ze je inhalen, dan ga je gewoon knal in het midden rijden
3) Hou vooral GEEN afstand met je wagen, hoe dichter je op je tegenligger plakt, hoe beter, dan is er meer plaats voor andere wagen. 10cm tussen is goed, 5cm nog beter.
4) Als je met de brommer rijdt, dan dient een helm hooguit als versieren. Gelieve deze dan ook alleen maar op de zetten als je politie ziet. De politie controleert hier dus weldegelijk op. Ook het dragen van een veiligheidsgordel in de wagen is verplicht. Op grote borden staat het dan ook aangegeven: ‘Sefty first’!!!
5) Borden die eenrichtingsverkeer weergeven, staan er gewoon voor de show…probeer zo vaak mogelijk spook te rijden, dit levert fijne taferelen op.

Ok, terug naar de realiteit nu. Na lekker in mensen hun kont geboord te hebben met de minibus, en naar hippe muziek, zoals ‘Dragonsta Din Tei’ en ‘Lambada’ geluisterd te hebben, kwamen we aan, aan de vertrekplaats.
Ik begon spontaan te panikeren. Ik vreesde er al voor dat ons vervoer naar de eilanden bestond uit een vlot, aangedreven door een motor. Nog een geluk dat zit de overzet’boot’ was, naar ons eigenlijke vervoersmiddel.We kregen zeer degelijke uitleg over wat we gingen zien, en hoe we alles moesten doen (bv kano-varen). Ik heb voor mezelf dan ook een slaapplaats kunnen bemachtingen in California..voor het geval ik daar ooit naartoe zou gaan, en heb verder nog kennis gemaakt met enkele Grieken, Nikos (mijn kano-partner-in-crime), Marcelis, en nog 3 van dat slag.
1e halte, een zeekrater, immens groot, en super mooi, bewoond door adelaars, apen (die kunnen zwemmen?!) en enkele vissen die door de modder lopen. 10min later kwamen we dan aan de 2e halte, nog zo’n zeekrater, maar ditmaal in de vorm van een donut. Volledig omringd door rots, en middenin een mooie lagune. Wie dit enkel zou zien van aan de buitenzijde, zou dit nooit kunnen vermoeden. Erover vertellen heeft geen zin, dit is iets wat je met je eigen ogen moet kunnen aanschouwen. Tenslotte kwamen we aan onze laatste stop voor de lunch, het James Bond-eiland. Massaal veel toeristen die mijn gekke poses begonnen na te doen, om ook maar iets op James Bond te lijken voor op de foto’s… Ongewild ben ik dus een trendsetter geworden!

Eindelijk was het dan zover, lunchen, we zagen allemaal zo groen als iets van de honger, dus binnen de 5min was bijna alles op. Tenslotte konden we dan nog even gaan relaxen op een stond, voordat de terugweg werd ingezet. Echt veel herinner ik me daar niet meer van, want ik hing met men benen, armen en hoofd, boven het water te bengelen. Niet omdat ik zeeziek geworden was ofzo, ik was gewoon in slaap gevallen.

Eenmaal terug op het vaste land, stond er mij een andere excursie te wachten, nl. een bezoek aan de ‘Simon Cabaret’, een travestietenshow. Op zich wel eens een belevenis, je kan soms werkelijk deze ‘vrouwen’ niet onderscheiden van de echte vrouwen. Risky business…

Gedaan met de pret, tis tijd voor bed, morgen staat me weer een lange dag te wachten.

Grtz